هفتمین جلسه از دوره ی هفتادو یکم سری کارگاههای آموزشی ، عمومی کنگره۶۰ به نمایندگی ابنسینا ، به استادی راهنما محترم مسافر امیر، نگهبانی موقت مسافرحسین و دبیری مسافرفرج با دستور جلسه ، وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سر اغاز خط دیگریست )درتاریخ شنبه4 بهمن ماه ۱۴۰۴راس ساعت 14 اغاز به کار نمود.
سخنان استاد جلسه:
سلام دوستان امیر هستم یک مسافر.خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در خدمت شما عزیزان هستم. از آقای مهندس نیز متشکرم و سپاسگزارم که چنین بستری را فراهم کردهاند. همچنین تشکر میکنم به این دلیل که پس از وقفهای که در جلساتمان افتاد، اکنون دوباره جلسات به صورت نیمه تعطیل در حال برگزاری است که واقعاً جای خوشحالی دارد.در مدتی که تعطیل بودیم، من خودم بسیار دلتنگ کنگره بودم و واقعاً این دورهم نشینیهای ما انرژی خاصی دارد. امیدوارم خداوند این نعمت را از ما نگیرد.در مورد دستورجلسه، یعنی وادی سیزدهم و تأثیر آن بر من. وادی سیزدهم میگوید «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگریست». در این وادی درباره «قلم» و اهمیت نوشتن صحبت میکند. واقعاً باید خدا را شکر کنیم که آمدیم به کنگره، با کنگره ۶۰ آشنا شدیم و قلیان وبافور و پیک عرق و زرورق را کنار گذاشتیم و قلم به دست گرفتیم و مینویسیم. خدای را شکر که امروز سیدی هفته نیز بارگذاری شد.در این دو هفتهای که سیدی نداشتیم.امیدوارم همه شما سیدی هفته را خریداری کرده باشید و انشاءالله شروع به نوشتن کنیم و این روند ادامه دارباشد.
این وادی درباره «تغییر»، «تبدیل» و «ترخیص» سخن میگوید و تأثیر بسیار زیادی روی من گذاشت. دلیلش این است که سه شنبه هفته قبل، آقای مهندس در حدود نیم ساعت درباره «هدف ما در کنگره ۶۰» صحبت کردند. هدف ما در کنگره ۶۰، درمان اعتیاد، درمان سیگار و تغذیه سالم است؛ جز این، هدف دیگری در کنگره نداریم. تأثیری که این وادی میتواند روی تک تک ما بگذارد و روی من گذاشت، همان «تغییر» است.یعنی یک مصرفکننده مواد مخدر با کوله باری از مشکلات و بینظمیهایی که به واسطه مصرف مواد در زندگیاش اتفاق افتاده، از زمانی که وارد میشود، باید از همان لحظه اول تغییرات آغاز شود. قبلاً بدون حساب وکتاب مواد مصرف میکرد، نه اندازه مشخص، نه ساعت معین. اینجا به او میگویند باید دارو را در سر ساعت و به اندازه مصرف کنی. حتی در همان سه جلسه راهنمایی تازه واردین (که البته راهنمایی برای تازه وارد نیست) میگویند، سعی کن دارویت را در سه وعده مصرف کنی. همان مقداری که مصرف میکنی را سه قسمت کن و در سه وعده مصرف کن، نه کم و نه زیاد، تا راهنما انتخاب کنی.
میبینی،تغییر از همان لحظه اول شروع میشود. راهنما انتخاب میکند وارد لژیون میشود، راهنما پروندهاش را تکمیل میکند و به قسمت اوتی (واحد درمان) برای تعیین کلینیک میدهد. به او گفته میشود باید سر ساعت، در روز مشخص شده بروی دارویت را بگیری و راهنما برایت برنامه مینویسد.میگویند سر ساعت، مثلاً ۶ صبح، ۲ بعدازظهر و ۹ شب، باید این دارورا استفاده کنی. از آن حالت بی نظمی که درهرساعتی مواد مصرف میکرد، حالا روی یک برنامه منظم و متد DST کنگره ۶۰، سفرش را آغاز میکند. از یک مصرفکننده و معتاد «تغییر» میکند و نامش میشود «یک مسافر». این تغییرات موجب «تبدیل» شدن یک انسان مصرفکننده به یک انسان سالم میشود.بدون تغییر، تبدیلی صورت نمیگیرد. اگر مسافری وارد کنگره شود ولی روی برنامه نباشد، به راهنمایش دروغ بگوید که «من روی برنامهام» و آن تغییرات اتفاق نیفتد، تبدیلی رخ نمیدهد و در نهایت نتیجهای برای آن شخص حاصل نمیشود. وقت گذاشته، انرژی خود و خانوادهاش که حمایتش کردهاند را گذاشته، آمده اینجا ده-یازده ماه سفری را انجام داده، اما نقاب زده، روراست نبوده، روی برنامه نبوده، تغییری اتفاق نیفتاده تا تبدیلی صورت گیرد.
در نتیجه، «ترخیص»ی هم اتفاق نمیافتد.من این را با اطمینان میگویم در این مدتی که در کنگره ۶۰ هستم و خودم سه سفر انجام دادهام و نتیجههایی که برایم حاصل شده،هر کس با هر میزان تخریب که وارد کنگره ۶۰ شود، با هر مقدار مصرف و هر سال تخریبی که داشته باشد، اگر وارد کنگره شود و از همان ابتدا گوش به فرمان این سیستم باشد و ذره ذره تغییر کند، به نتیجه میرسد. وادی دوازدهم میگوید: «در آخر امر، امر اول اجرا میشود». این چیزی نیست که یک شبه اتفاق بیفتد.من روز اولی که آمدم و وارد کنگره شدم، خواستهام درمان اعتیادم بود. انتظار نداشتم همان روز درمانم را بدهند و بگویند برو به سلامت. نه، در نهایت پس از ده-یازده ماه، تو آمدی، تغییر کردی، به یک انسان سالم تبدیل شدی و ترخیص شدی. اما کار تمام نشده است. دوباره میگوید:«پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگریست». حالا دوباره باید بیایی و روی مسائل دیگرت شروع به کارکنی. از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، متشکرم.
تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم
عکس: مرزبان خبر
نگارنده: مسافر محمد لژیون دوازدهم
- تعداد بازدید از این مطلب :
127