راهنمای مسیر نور

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آیینه برداشت سکندری داند
هزار نکته باریک‌تر ز مو اینجاست
نه هرکه سر بتراشد قلندری داند
غلام همت آن رند عافیت سوزم
که در گداصفتی کیمیاگری داند
 
در ابتدا هفته راهنما را به بنیان و نگهبان کنگره۶۰ آقای مهندس دژاکام، خانم آنی، اولین راهنما همسفران کنگره۶۰ و خانواده محترم ایشان تبریک عرض می‌کنم. همچنین هفته راهنما را به‌تمامی راهنمایان کنگره۶۰ به‌ویژه راهنمایان نمایندگی خیام نیشابور تبریک می‌گویم. کنگره۶۰ بر اساس اصل پذیرفته‌شده کمک یک فرد رهاشده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد مخدر فعالیت می‌نماید. امروزه در تمام دنیا، دو گروه به‌عنوان صاحب‌نظر در مقوله اعتیاد به رسمیت شناخته می‌شوند. گروه اول پزشکان و روان‌پزشکان و یا متخصصین که دوره‌های تخصصی اعتیاد را گذرانده باشند و گروه دوم افرادی که تجربه مصرف مواد مخدر، اعتیاد و رهایی از آن را دارا هستند.

راهنمایان کنگره۶۰ از گروه دوم هستند؛ افرادی که با عبور از مسیر رهایی، امروز با درک عمیق، همدلی و تجربه عملی، راهنمای راه دیگران شده‌اند؛ باید به این نکته توجه داشت در کنگره۶۰ کسی می‌تواند به دیگران به‌منظور رهایی از اعتیاد و درمان آن کمک کند که علاوه بر تجربه اعتیاد و رهایی از آن علم و دانش مربوطه را کسب نماید. راهنما؛ یعنی نشان‌دهنده راه مسیر رهایی یعنی انتقال دانش، اطلاعات و تجربیات یعنی پرورش انسان یعنی صبر و آرامش. در کنگره۶۰ مفهوم راهنمایی چیزی فراتر از استاد و معلم است، راهنمایی به دوش کشیدن رهجو یا مواظبت لحظه‌به‌لحظه از رهجو نیست؛ بلکه رهجو نحوه چگونه حرکت‌کردن و مواظبت از خود را از راهنما می‌آموزد.

راهنمایی یعنی نهایت محبت و دوست‌داشتن نسبت به رهجو البته در قالب آموزش صحیح. اساس کار راهنمایان محبت، عقل و ایمان است. عشق و محبت از وجود راهنما همچون چشمه‌ای زلال و بی‌پایان جاری است؛ عشقی برخاسته از دل سوخته‌ای که روزی در تاریکی بوده و امروز به نور رسیده است. راهنما با قلبی سرشار از مهر، دست دیگران را می‌گیرد؛ باید به این حقیقت توجه داشت که راهنما شدن، یکی از والاترین و ارزشمندترین راه‌های پرداخت زکات رهایی است. خداوند لیاقت خدمت به بندگانش را به هر کسی نمی‌بخشد. این افتخار بزرگ، نصیب دل‌هایی می‌شود که پاک و صبور شده‌اند.

راهنما کسی است که درد را چشیده، اشک را ریخته، زمین‌خورده و دوباره برخاسته تا امروز تکیه‌گاه دل‌های خسته باشد. راهنما با لبخندش امید می‌بخشد، با کلامش آرامش می‌آورد و با حضورش امنیت می‌سازد. بی‌شک خدمت در این مسیر، عبادتی بزرگ و افتخاری الهی است که تنها نصیب برگزیدگان می‌شود. عاشق را حساب با عشق است، با معشوق چه حساب دارد راهنما نیز عاشق خدمت است راهنما بادل کار می‌کند، نه با انتظار. با جان می‌بخشد، نه با منت. اگر می‌آموزد، از سر عشق است؛ اگر می‌ماند، از سر وفاداری است؛ و اگر می‌بخشد، تنها برای رضا خداوند و دیدن لبخند رهایی بر چهره رهجو است.

همان‌گونه که عاشق برای معشوقش حساب باز نمی‌کند، راهنما نیز برای خدمتش حساب و مرز نمی‌شناسد. در نگاه راهنما، هر رهجو یک امانت الهی است و خدمت به او، عبادتی عاشقانه است، اینجاست که عشق معنا پیدا می‌کند و راهنما، تجلی همان عشق ناب می‌شود؛ عشقی که می‌سازد، می‌رویاند و به زندگی جان دوباره می‌بخشد. این هفته، هفته راهنما است؛ فرصتی ناب برای قدردانی از انسان‌هایی که بی توقع و عاشقانه خدمت می‌کنند. پروردگارا، راهنمایان این مسیر نورانی را در پناه خود محفوظ بدار، دل‌هایشان را سرشار از آرامش، جانشان را لبریز از نور و قدم‌هایشان را استوار بفرما.
 
منبع: جزوه راهنما و راهنمایی، کتاب عشق
نویسنده: مرزبان همسفر مرضیه
ویرایش و ارسال: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری