راهنما چراغی برای دیگران

دستور جلسه: هفته راهنمایان (DsT، تازه واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)

جشن راهنما در کنگره ۶۰ یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین رویدادهایی است که هرساله در این مجموعه برگزار می‌شود؛ جشنی که در ظاهر شاید تنها یک مراسم قدردانی باشد، اما در حقیقت، لایه‌های عمیق‌تری از معنا، عشق، معرفت و خدمت را در خود جای‌داده است. در کنگره ۶۰، راهنما تنها یک فرد آموزش‌دهنده نیست، بلکه انسانی است که خود از دل تاریکی اعتیاد عبور کرده، رنج‌ها را لمس کرده، سقوط و برخاستن را تجربه کرده و اکنون با قلبی روشن و ذهنی آگاه، دست رهجویان را می‌گیرد و آن‌ها را در مسیر رهایی همراهی می‌کند. جشن راهنما فرصتی است برای اینکه اعضای کنگره ۶۰، به‌ویژه رهجویان، از این خدمت بدون ‌چشم‌داشت قدردانی کنند و نشان دهند که نقش راهنما در تغییر مسیر زندگی‌شان تا چه اندازه عمیق و سرنوشت‌ساز بوده است.

در این جشن، فضای نمایندگی‌ها حال و هوایی متفاوت پیدا می‌کند. رهجویانی که روزی با ناامیدی، ترس و سردرگمی وارد کنگره شده بودند، اکنون با چهره‌هایی آرام و دل‌هایی سرشار از امید، از راهنمای خود سخن می‌گویند؛ از روزهایی که در اوج آشفتگی، راهنما با صبر و دانایی، مسیر را برایشان روشن کرد؛ از لحظاتی که شاید خودشان به توانایی‌شان باور نداشتند، اما راهنما باایمان و محبت، آن‌ها را به ادامه مسیر تشویق کرد. این جشن، صحنه‌ای است که در آن، رابطه‌ای انسانی و عمیق میان راهنما و رهجو به نمایش گذاشته می‌شود؛ رابطه‌ای که بر پایه عشق، احترام، اعتماد و تجربه بناشده است. جشن راهنما تنها یک مراسم تشریفاتی نیست، بلکه یادآور فلسفه‌ای است که کنگره ۶۰ بر آن استوار است: اینکه رهایی از اعتیاد تنها با مصرف نکردن مواد حاصل نمی‌شود، بلکه نیازمند آموزش، تغییر جهان‌بینی، نظم، انضباط و همراهی یک راهنمای آگاه است.

راهنما در کنگره ۶۰ نماد انسانی است که از تاریکی عبور کرده و اکنون چراغی برای دیگران شده است. او بدون هیچ چشم‌داشتی، بدون انتظار پاداش و تنها از سر عشق و مسئولیت انسانی، وقت، انرژی و تجربه خود را در اختیار رهجویان قرار می‌دهد. جشن راهنما فرصتی است برای اینکه این خدمت بی‌منت دیده شود و ارزش آن در دل‌ها ثبت گردد. در این روز، رهجویان با مشارکت‌های صمیمانه، بیان تجربه‌ها، تقدیم هدایا و پیام‌های محبت‌آمیز، احساسات واقعی خود را نسبت به راهنمایشان ابراز می‌کنند. بسیاری از آن‌ها در این روز از سختی‌هایی می‌گویند که پشت سر گذاشته‌اند و از اینکه چگونه راهنما با صبر، دانایی و عشق، مسیر را برایشان روشن کرده است. این مراسم نه‌تنها برای راهنماها دلگرم‌کننده است، بلکه برای رهجویان نیز یادآور این حقیقت است که رهایی تنها با تلاش فردی ممکن نیست و وجود یک راهنمای آگاه و دلسوز نقش اساسی در این مسیر دارد.

جشن راهنما همچنین پیام مهمی برای اعضای کنگره دارد: اینکه خدمت کردن، انتقال تجربه و کمک به دیگران، بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر رشد و رهایی است. بسیاری از رهجویان با دیدن احترام و جایگاه راهنمای خود، انگیزه می‌گیرند که در آینده آن‌ها نیز به جایگاه راهنمایی برسند و چراغی برای دیگران شوند. این جشن فرهنگ سپاسگزاری را تقویت می‌کند و یادآور می‌شود که قدردانی از خدمت، خود نوعی خدمت است. درنهایت، جشن راهنما تنها یک مراسم نیست؛ نمادی است از عشق، انسانیت، رشد و پیوند عمیقی که در کنگره ۶۰ میان اعضا شکل می‌گیرد. این جشن نشان می‌دهد که رهایی از اعتیاد یک مسیر فردی نیست، بلکه سفری جمعی است که با همراهی، محبت و آموزش معنا پیدا می‌کند. راهنماها چراغ‌های این مسیر هستند و جشن راهنما فرصتی است برای درخشش این چراغ‌ها و قدردانی از نورشان.

تایپ: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون پنجم)
عکاس: راهنما همسفر سمیه
ارسال: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون سوم) خدمتگزار سایت
همسفران نمایندگی الوند قزوین