قدردانی از راهنما، احترام به مسیر درمان است

پنجمین جلسه از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی راهنمای محترم مسافر فرشاد، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری  مسافر امیر با دستور جلسه «هفته راهنمایان» در تاریخ 26/11/1404 راس ساعت15:30  آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:

به نام خداوند پیدا و پنهان. سلام دوستان فرشاد هستم یک مسافر. قبل از هرچیز از خداوند بزرگ سپاسگزارم که به من فرصت داد تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. دسنور جلسه امروز هفته و جشن راهنماست که ابتدا اولین تبریک را به اول‌راهنمای کنگره، بزرگمرد و معلم راستین جناب آقای مهندس دژاکام تبریک می‌گویم و بعد از آن  به راهنمای خودم دیده‌بان محترم جناب آقای صدیقی و تمام راهنمایان کنگره و راهنمایان محترم شعبه دکتر علیرضا تبریک می‌گویم‌. ما در کنگره شکرگزاری را که جز اصول و قوانین کنگره است را می‌آموزیم. در جامعه روز معلم یک اسم است اما درکنگره ما برای روز راهنما اهمیت زیادی قائل هستیم. ما درکنگره شکرگزاری را یاد گرفته‌ایم در بیرون دیده‌ایم که نذورات زیادی به مستضعف داده می‌شود که افراد این‌گونه از خالق تشکر می‌کنند. در واقع شکرگزاری از مخلوق همان شکر‌گزاری از خالق است چون خداوند بی‌نیاز است و ما در کنگره آموزش دیده‌ایم که از هر کسی که به ما آموزش می‌دهد شکرگزار باشیم و این جز وظایف ماست. کنگره می‌گوید به سه شکل باید از راهنما تشکر کرد با ‌زبان، با ‌قلب و دل و با قدم وعمل‌، که در کنگره وظیفه ماست که با پاکت از راهنما تشکر کنیم. ما معمولا گله مندیم که چرا فرزندان همیشه از ما طلبکارند؟ دلیلش این است که نه خودِ ما و نه فرزندان مان یاد نگرفته ایم که شکرگزاری کنیم، ولی خوشبختانه در کنگره پایه و اساس آموزش‌ها بر مبنای شکرگزاری است. در کنگره آموزش می بینیم که چگونه از انسان‌هائی که بی هیچ ادعایی می‌آیند‌ و از مال و زمان خود می‌گذرند تا به ما آموزش دهند سپاس‌گزاری کنیم، و این جزو وظایف ماست. همه رهجوها ادعا دارند که راهنما را دوست دارند و البته عین واقعیت هم هست و در طول سال ما یک هفته راهنما داریم شما می‌توانید دراین روز هر جور که می‌خواهید از راهنما تشکر کنید. این هفته هفته راهنمایان است پس حالا وقت عمل است و باید وظیفه خود را انجام دهید.

من خلاصه ‌وار قوانین و نکات شکرگزاری از راهنما را می‌گویم: اول پاکت خالی دادن (که البته به ندرت اتفاق می‌افتد) اما وای بر چنین شخصی که قطعا نتیجه مطلوبی هم از سفرش نخواهد گرفت. دلنوشته، چون راهنما می‌خواهد ثمره یک سال زحمتش را ببیند که رهجو چقدر آموزش دیده است. دوم از یکدیگر می پرسند چقدر داده اید و بعد لژیونی و دسته جمعی یک پاکت ندهید، هر کس برای خودش پاکت بگذارد. راهنما شبانه روز در فکر رهجو است و برای تک تک آنها برنامه در ذهنش دارد. برخی از اعضا می‌گویند که امکان حضور در جشن را ندارند، یا به دلیل مشغله کاری نمی‌توانند در جشن هفته راهنما شرکت کنند، در حالی که بسیاری از راهنماها برای حضور در شعبه و آموزش دادن به همان عضو حدود یک سال وقت می‌گذارند و از محل کارشان مرخصی هم می‌گیرند. شایسته نیست رهجویی ارزش این روز و این هفته را نداند. کنگره برای بسیاری از ما جایگاهی مقدس بوده و مسیر رهایی را برای‌مان هموار کرده است. بنابراین انتظار می‌رود هر فرد بدون بهانه‌جویی در حد توان خود برای قدردانی از راهنما قدم بردارد. همان‌طور که مهندس فرمودند، هدیه‌ها باید درخور باشد و نباید روحیه گداپروری داشت. هرکس باید مسئولیت خود را بپذیرد. گاهی برخی افراد از اعلام مبلغ یا تهیه هدیه خجالت می‌کشند، در حالی که ارزش دل‌نوشته و نیت فرد، کمی از رقم آن ندارد. راهنماها این دل‌نوشته‌ها را با عشق نگه می‌دارند. مهم صداقت در سپاسگزاری است، نه ظاهرسازی. در بسیاری از موقعیت‌ها ما برای خدمات ساده بیرون از کنگره هزینه‌های قابل توجهی پرداخت می‌کنیم مثل هزینه های مشاوره، اما فراموش می‌کنیم که راهنما هر هفته و هر روز به فکر ماست، برای ما وقت می‌گذارد و بدون هیچ چشم‌داشتی همراه‌مان بوده است. اگر ناسپاس باشیم، قدر رهایی و درمان را نیز نخواهیم دانست. قدردانی از راهنما وظیفه‌ای است که بر عهده همه اعضاست، چه اعضای سفر اول و چه اعضای سفر دوم. حتی اگر راهنما در شعبه حضور نداشته باشد، شایسته است فرد او را پیدا کند، تماس بگیرد و هدیه و دل‌نوشته خود را به او تقدیم کند. متأسفانه گاهی دیده می‌شود برخی بدون آمادگی وارد جشن می‌شوند و حتی دل‌نوشته‌ای ندارند. در حالی‌که نوشتن چند خط از احساسات شخصی، کمترین کاری است که می‌توان انجام داد. در مورد جشن‌ها، از جمله جشن راهنما و مرزبانی، یا حتی مشارکت‌های ماه رمضان، مهم نیت صادقانه فرد است. این مشارکت‌ها برکت و اثرات مثبت خود را در زندگی نشان می‌دهد. هیچ‌کس مجبور نیست، اما هرکس که ارزش کنگره را درک کرده باشد، خود به‌خود وظیفه‌اش را انجام می‌دهد. راهنماها هیچ حقوقی دریافت نمی‌کنند و با عشق و تعهد در این مسیر قدم گذاشته‌اند. آن‌ها چشم‌انتظار پول نیستند، چشم‌انتظار دیدن نتیجه آموزش‌ها هستند. بنابراین، حضور در جشن و قدردانی از راهنما، احترام به این مسیر درمان است. خواهشمندم همه عزیزان، حتی اگر مشغله دارند، برای این یک روز برنامه‌ریزی کنند و در جشن حضور یابند تا با شور و انرژی، جشن باشکوهی برگزار کنیم و از راهنمایان خود به بهترین شکل قدردانی کنیم. در پایان، از راهنمای بزرگ کنگره جناب مهندس حسین دژاکام که با صبر، ایمان و دانایی چراغ مسیر رهایی را روشن کردند، سپاسگزاریم. امیدوارم همه اعضا با حضور پرشور خود، ارزش این روز را دوچندان کنند.

تایپ و ویرایش: مسافر فرهاد، همسفر پیمان، مسافر احمد
تنظیم و ارسال: مسافر حسین