راهنما؛ مسیرِ بیداری

چهاردهمین جلسه از دوره نود و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی به استادی راهنمای محترم مسافر فرشید، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر میثم و با دستور جلسه "هفته راهنما (راهنمایان dst، سیگار، تازه‌واردین، موسیقی و ورزش)" دوشنبه 27 بهمن ۱۴۰۴ ساعت 15:30 آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان فرشید هستم یک مسافر. ضمن قدردانی و تشکر از گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه آکادمی که فرصت خدمت را به من دادند.
خوشحالم که در این جشن حضور دارم. شرایط زندگی گاهی باعث می‌شود بسیاری از مسائل مهم را فراموش کنیم و از حس خوشحالی، شادی و شکرگزاری فاصله بگیریم. وقتی به روزهای قبل از ورودم به کنگره فکر می‌کنم، به یاد می‌آورم که شاید سال‌ها می‌گذشت تا بتوانم حتی یک دلخوشی ساده را عمیقاً حس کنم. اما در کنگره جشن‌های زیادی وجود دارد که بهانه‌ای است تا دور هم جمع شویم و حالِ خوب را دوباره تجربه کنیم. این حس و حالی که در جشن‌ها ایجاد می‌شود، بخشی از روند درمان ماست؛ گویی در همین لحظات، مرحله‌ای از درمان اتفاق می‌افتد. بسیاری از احساس‌های خوبی که سال‌ها در درون ما گم شده بودند، دوباره زنده می‌شوند. جشن هفته راهنما یکی از همان جشن‌های پرانرژی و تأثیرگذار است. این هفته را به جناب مهندس و خانواده محترمشان و همچنین راهنمای بزرگوار خودم تبریک می‌گویم و از صمیم قلب سپاسگزارم.
وقتی به یک تازه‌وارد نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که در لحظه ورود آن‌قدر درگیر مشکل‌ها و گرفتاری‌هاست که حتی نمی‌تواند آینده‌ای روشن برای خود و خانواده‌اش تصور کند. اما سیستم کنگره این آینده را برای همه اعضا دیده و طراحی کرده است. همان‌طور که در ابتدای سفر جناب مهندس، راهنمایان ایشان مسیر آگاهی را برایشان فراهم کردند، این اتفاق برای هر سفر اولی نیز می‌افتد. فرد به‌آرامی حرکت را آغاز می‌کند و با مسیر آشنا می‌شود. در سه روز اول متوجه می‌شود که تنها وظیفه‌اش حضور منظم در جلسات است و حتی لازم نیست مصرف مواد را به‌صورت ناگهانی قطع کند. راهنما انتخاب می‌کند و وارد مسیر درمان می‌شود و سپس طبق آموزش‌ها و برنامه راهنما، مصرف خود را قطع کرده و درمان را آغاز می‌کند.
این روند باعث می‌شود تقدیر فرد به‌تدریج شکل بگیرد و جایگاه‌هایی برای او تعریف شود. از روز اول که تازه‌وارد است و سفر اول را آغاز می‌کند، تا زمانی که به رهایی نزدیک می‌شود و در جایگاه‌های خدمتی قرار می‌گیرد. پس از آن وارد سفر دوم می‌شود و مسئولیت‌ها و خدمات دیگری بر اساس تغییراتی که در او ایجاد شده به او سپرده می‌شود. با شکل‌گیری رفتارهای کنگره‌ای، به جایگاه‌های بالاتری می‌رسد؛ از دبیری و نگهبانی که با رأی اعضا انتخاب می‌شوند، تا مرزبانی و در نهایت راهنمایی.

جایگاه راهنمایی زمانی به وجود می‌آید که فرد تغییرات واقعی را در خود مشاهده کرده باشد. با پذیرفتن مسئولیت راهنمایی، حس‌های تازه‌ای در او شکل می‌گیرد؛ حسی عمیق در مواجهه با انسان‌هایی که هرکدام دنیایی از مسائل، افکار و تجربیات هستند. گفته شده است انسان «جهان اکبر» است؛ یعنی ذهنی پهناور با گذشته‌ای پر از اتفاقات، حالِ در حال شکل‌گیری و آینده‌ای سرشار از اهداف و آرزوها. در این مسیر، راهنما نیز همواره در حال آموزش است؛ اطلاعات خود را افزایش می‌دهد، با نوشتن و قرار گرفتن در مسیر القائات کنگره ۶۰ هر روز مطالب تازه‌ای می‌آموزد و رشد می‌کند.
هر گره‌ای که در ذهن یک تازه‌وارد وجود دارد، در حقیقت می‌تواند بازتابی از گره‌های درونی راهنما یا اعضای لژیون نیز باشد. مطرح شدن این گره‌ها باعث می‌شود مسائل پنهان هر فرد سریع‌تر آشکار شود و روند حل شدن گره‌های درونی با سرعت بیشتری پیش برود. در واقع، رشد یک عضو به رشد جمعی کمک می‌کند.
همیشه گفته‌ام حتی اگر تعداد اعضای کنگره ۶۰ که امروز حدود ۲۰۰ هزار نفر است، به دو میلیون نفر یا حتی بیشتر برسد، باز هم راهنما کم است؛ زیرا راهنما مجموعه‌ای کامل از تجربه و علم است که در طول زمان و با تلاش فراوان به دست آمده است. جایگاه‌ها و ساختاری که کنگره ۶۰ طراحی کرده، بستری فراهم کرده تا مسیر تغییر، فهم و درک عمیق‌تر آموزش‌ها هموار شود.
هفته راهنما را به‌ویژه به راهنمای محترمم تبریک می‌گویم؛ کسی که به ما آموخت و هر انسانی که در مسیر زندگی‌مان قرار می‌گیرد می‌تواند معلم ما باشد، زیرا هر ارتباطی می‌تواند زمینه‌ساز تغییری در ما شود.
به قول آقای ترابخانی که می‌گفتند هر روزی که از در وارد می‌شوم، آن را مانند روز اول در نظر می‌گیرم. این نگاه باعث می‌شود بستر یادگیری و تغییر همیشه فراهم باشد و انسان هیچ‌گاه خود را بی‌نیاز از آموزش نداند.
همچنین باور دارم اگر هر روز بخواهیم به شکلی که در هفته راهنما یا روز رهایی تقدیر می‌کنیم از راهنما قدردانی کنیم، این کار درست و مطابق قوانین نیست. این موضوع اهمیت دارد که قدردانی در چهارچوب مشخص و به‌صورت محترمانه انجام شود تا جایگاه‌ها حفظ شوند.
از توجه شما به صحبت‌هایم سپاسگزارم.

عکس: مسافر محمدحسین 
تایپ، بارگزاری خبر: مسافر امید لژیون دوم، مسافر حمید لژیون دوم