با حرکت راه نمایان می‌شود

جلسه نهم از دور هشتم کارگاه آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی دامغان به استادی ایجنت همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر طاهره و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «(هفته راهنمایانDST، ویلیام، تازه واردین، تغذیه سالم، ورزش و موسیقی)» روز دوشنبه ۲۷ بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان فاطمه هستم؛ یک همسفر
در ابتدا خدای خودم را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر توانستم در این جایگاه قرار گرفته، آموزش بگیرم و خدمت کنم. قبل از هر چیز، هفته راهنما را به بنیان کنگره ۶۰، اولین راهنمای کنگره تبریک می‌گویم. به خانم آنی بزرگوار که اولین راهنمای گروه خانواده بودند، تبریک می‌گویم؛ هم‌چنین به تمام راهنمایان کنگره ۶۰، به خصوص راهنمایان شعبه دامغان تبریک و خدا قوت عرض می‌کنم.

راهنما در کنگره ۶۰، کسی است که در گذشته مصرف کننده مواد مخدر بوده؛ وارد سیستم کنگره شده؛ آموزش گرفته و توانسته است اعتیاد خودش را درمان کند و به رهایی کامل برسد؛ درباره شناخت انسان و اعتیاد آموزش کسب کرده؛ در آزمون راهنمایی، در قسمت فنی و جهان بینی شرکت کرده و توانسته به جایگاه راهنمایی برسد. رسیدن به جایگاه راهنمایی به همین راحتی نیست که فرد یک آزمون بدهد، شالی بگیرد وسر لژیون بنشیند؛ باید مسیر خیلی سختی را طی کند؛ پیچ و خم‌های زیادی را بگذراند و تلاش بسیاری داشته باشد. در مورد آزمون باید بسیار سخت کوش باشد تا بتواند به این جایگاه برسد و به دیگران کمک کند.

اعتیاد پدیده‌ای است که از ترکیب انسان و مواد مخدر به وجود می‌آید؛ برای همین راهنمایان كنگره ۶۰، از نظر شناخت انسان و اعتیاد، در جایگاه بسیار بالایی قرار دارند و امر راهنمایی در کنگره ۶۰ یک موضوع حساس است.

ما ۱۴ وادی داریم و تمام این وادی‌ها مسیر درست زندگی را به ما نشان می‌دهند. وادی هشتم می‌گوید؛ با حرکت راه نمایان می‌شود؛ یعنی وقتی حرکت کنی مسیر درست به تو نشان داده می‌شود. حال ما وقتی می‌خواهیم در مسیر درست قرار بگیریم و گرفتار راه‌های انحرافی نشویم و به مقصد برسیم، به یک نقشه راه و یک راه بلد نیاز داریم؛ چنین افرادی در کنگره ۶۰ به عنوان راهنما شناخته شده‌اند؛ چون این عزیزان در گذشته این مسیر را طی کردند.

حال این سوال برای همه ما پیش می‌آید که راهنما بر چه مبنایی می‌آید و از انرژی، زمان و وقتش می‌گذارد؛ از استراحت، تفریح، خانه و فرزندانش می‌زند و در طی هفته چند ساعت در اینجا حاضر می‌شود و آموزش‌های خود را در اختیار رهجویانش قرار می‌دهد؟
اگر نگاه کنیم تنها واژه‌ای که می‌توانیم پیدا کنیم همان عشق و محبت است که در دل راهنما کاشته شده است؛ همه این‌ها به خاطر همین عشق است.

شاید اگر این چند ساعت در هفته را روی کاغذ بیاوریم به چشم نیاید؛ اما به خاطر همین چند ساعت در هفته جلوی خیلی کارهای یک راهنما گرفته می‌شود؛ مثل رفتن به مسافرت؛ اما یک راهنما بی‌منت همه این کارها را انجام می‌دهد و بدون هیچ گونه چشم داشت، تمام آموزش‌ها را در اختیار رهجویانش قرار می‌دهد.
حال من رهجو چه وظیفه‌ای دارم؟

اولین تشکر و قدردانی که من رهجو می‌توانم از راهنمایم داشته باشم این است که گوش به فرمان او باشم؛ به عبارتی سر خودم را با سر راهنما عوض کنم. در وهله بعد ما در کنگره تقدیر و تشکر را یاد گرفتیم. چهار جشن داریم که همه آن‌ها یک هدف را دنبال می‌کنند؛ همان تقدیر و تشکر.

تقدیر و تشکر، یعنی قدر نعمت‌هایی که خداوند در اختیار من قرار داده را بدانم؛ پس من باید قدردان راهنمای خودم باشم.
وقتی یک راهنما رهجوی خودش را برای گل رهایی در بالا می‌بیند؛ بهترین هدیه را دریافت می‌کند؛ وقتی فرمانبردار راهنما باشیم و به آموزش‌های او عمل کنیم، قطعاً به این جایگاه(رهایی) می‌رسیم و باعث قدردانی و تشکر از راهنمایمان می‌شود.

و امروز ما بایستی به بهترین نحو از راهنمای خودمان تشکر کنیم؛ همان‌طور که آقای مهندس بیان کردند؛ طوری قدردانی کنیم که در شأن یک راهنما باشد. امیدوارم جشن خوبی را برگزار کنیم.

در آخر وظیفه خودم می‌دانم؛ از راهنمای خوب خودم همسفر حافظی عزیز قدردانی و تشکر داشته باشم؛ از راه دور دست ایشان را می‌بوسم. امروز هرچه دارم از راهنمای خوب خودم و آموزش‌هایی که در کنگره به من آموختند دارم و اگر امروز در این جایگاه هستم با راهنمایی و آموزش ایشان است.

تقدیر دبیر فعلی از دبیر دوره قبل:

در ادامه تصاویر جشن هفته راهنما:

تایپیست: همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول )

عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول )

ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده ( لژیون پنجم ) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی دامغان