نهمین جلسه از دوره دوازدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰؛ نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنما مسافر شجاع، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری مسافر مهدی، با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازهواردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)» یکشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان، شجاع هستم یک مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار دارم و از همه شما آموزش و انرژی دریافت میکنم. هفته راهنما را خدمت راهنمای کل و راهنمای همه اعضای کنگره؛ بنیان کنگره ۶۰، آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان تبریک عرض میکنم. همچنین خدمت دیدهبان راهنماها، آقای ترابخانی، و خدمت همه راهنماهای کنگره ۶۰ تبریک عرض میکنم و امیدوارم همیشه در مسیر خدمتشان موفق و سربلند باشند.
در خصوص راهنما باید بگویم: هر انسانی از همان ابتدای زندگی نیاز به راهنما دارد. در کودکی، پدر و مادر راهنمای انسان هستند؛ بعد که دانشآموز میشود، معلم راهنمای اوست. در هر مسیر و سطحی از زندگی، انسان نیاز به راهنما دارد. حال اگر شخصی بخواهد از تاریکیها یا دنیای اعتیاد خارج شود و وارد روشناییها شود، قطعاً نیاز به راهنما دارد؛ آن هم یک راهنمای کاربلد. راهنمایی که هم تجربه داشته باشد، هم آموزش دیده باشد، هم علم و دانش لازم را داشته باشد و هم تفکر کرده باشد. یعنی راهنما باید در خصوص درمان اعتیاد و نشان دادن راه رسیدن به روشنایی، به دانایی مؤثر رسیده باشد.
راهنمای درمان اعتیاد در کنگره ۶۰ ابتدا باید خود یک مصرفکننده باشد که وارد کنگره شده و اعتیاد خود را درمان کرده باشد. سپس باید به دانایی مؤثر در خصوص اعتیاد و راه رسیدن به درمان برسد. باید مواد مخدر را بشناسد، اجزای تشکیلدهنده هر ماده و آلکالوئیدهای آن را بداند، و در عین حال صور ظاهر و صور پنهان انسان، جسم، فیزیولوژی و سیستم ایکس را حتیالمکان بشناسد. او باید بر پروتکل درمان و متد DST کاملاً مسلط باشد تا بتواند در آزمون راهنمایی نمره لازم را کسب کند. سپس باید تأییدیه مرزبانی و... را دریافت کند، در مصاحبه قبول شود، نمرات خدمتی را کسب کند و بعد از بستن پیمان، میتواند عنوان راهنما را در کنگره ۶۰ دریافت کند و لژیون بزند و در جایگاه راهنما، تازهواردان را به درمان برساند.
در کنگره هر حرکتی بر پایه محبت است. راهنما تنها به دلیل رسیدن به وادی عشق و محبت میتواند به دیگران خدمت کند. از نظر من، راهنما در عین اینکه خدمتش کاملاً از روی محبت است، گاهی نیاز به جذبه و سختگیری هم دارد تا بتواند شخص را از تاریکی خارج کند و به درمان و رهایی برساند.
ما باید قدردان زحمات راهنماهای خود باشیم و از آنها بهصورت کلامی، قلبی و عملی قدردانی کنیم و در حد توان خود ثابت کنیم که ارزش و قدر عشق و محبتی را که نسبت به ما داشتهاند و زحمتی را که برای ما کشیدهاند، میدانیم.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.
عکاس: مسافر افشین لژیون ۳
نگارنده و تنظیم: مسافر مهدی لژیون۶
ارسال: مرزبان خبری مسافر وحید
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
387