راهنما، معمار مسیر رهایی

جلسه چهارم از دوره چهل و پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارتش، به استادی ایجنت همسفر حشمت بانو، نگهبانی همسفر نرگس و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه " هفته راهنمایان (DST، تازه واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)" روز دوشنبه 27 بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از راهنمای کل هستی، خداوند مهربان، سپاسگزارم که امروز توفیق خدمتگزاری در این جایگاه را به من عطا فرمود. همچنین از نگهبان جلسه و دبیر محترمشان هم تشکر می‌کنم که اجازهٔ خدمت کردن را به من دادند.

ابتدا تبریک می‌گویم خدمت آقای مهندس، اولین راهنمای کنگره ۶۰، خانم آنی بزرگ، دکتر امین، خانم آنی کماندار و خانم شانی که آرامش و امنیت امروز من، مدیون بزرگواری این عزیزان می‌باشد.

یکی از جشن‌هایی که در کنگره ۶۰ برگزار می‌شود، جشن هفتهٔ راهنما است و این به دلیل اهمیت و ارزشی است که جایگاه راهنمایی در کنگره دارد؛ چون یکی از ارکان مهم درمان اعتیاد در کنگره ۶۰، راهنما است. این جشن‌ها بدین معناست که صفت قدردانی را در ما ایجاد کند.

وقتی سفری آغاز می‌شود، منظور از سفر، یک یافتن راه و دیگری برداشتی است که در این مسیر به دست می‌آید. برای اینکه من بتوانم برداشت مناسبی داشته باشم، باید بارهای اضافه‌ای را که با خود حمل می‌کنم به زمین بگذارم. این بارهای اضافه، صفت‌های منفی و پیوندهای نامیمونی است که در وجود من ریشه دوانده است و باعث می‌شود که من خیلی طلبکار و قدرناشناس باشم. با آمدن به کنگره و با آغاز کردن سفر درونی، باید سعی کنم که سپاسگزاری و قدرشناسی را جایگزین این صفت‌ها و پیوندهای نامیمون کنم.
راهنمایان در کنگره ۶۰ وقتی حضور پیدا می‌کنند، در اثر آموزش و پالایش و تزکیه‌ای که می‌شوند، یک‌سری انوار الهی را به طرف خود جذب می‌کنند و وقتی این انوار را جذب کردند، آن را به کسانی که خواست دارند و می‌خواهند راه و مسیر زندگی‌شان را تغییر بدهند، می‌تابانند. راهنمایان در کنگره ۶۰ کسانی هستند که به عشق و معرفت دست پیدا کرده‌اند و از فیلترهای بسیاری عبور کرده‌اند و عشق به خدمت در وجودشان نهادینه شده است.

یک راهنما مسئول برنامهٔ درمان رهجو، نظم و انضباط لژیون و هدایت به جهان‌بینی است و در حقیقت، یک راهنما برای لژیون و رهجوها یک الگو است. این الگو مسلماً، همان‌طور که گفتم، چون از فیلترهای بسیاری در کنگره می‌گذرند و آموزش‌های بسیاری می‌بینند، میتوانند بدون عیب و نقص باشند.

موضوع دیگر که برای راهنما خیلی اهمیت دارد این است که گفتار و رفتارش باید یک‌جور باشد؛ نه اینکه در گفتار چیزی بگوید و در عمل چیز دیگری انجام شود، چراکه باعث می‌شود از حالت الگویی خودش بیرون بیاید. همهٔ راهنمایان در کنگره ۶۰ پشت رهجو قرار می‌گیرند و نور را در جلوی رهجو قرار می‌دهند و به رهجو مسیر را نشان می‌دهند و می‌گویند: «حرکت کن»؛ یعنی درمانگر واقعی رهجو است.

در ادامهٔ صحبت‌هایم می‌خواهم از راهنمایان سفر اول و دوم خود تشکر کنم. وقتی وارد کنگره شدم، خیلی طلبکار بودم و توقع داشتم. راهنما به عنوان یک مشاور، تمام مشکلات من را حل کرد و همین باعث شد من قدرناشناس باشم و خدمت نکنم. راهنما واقعاً در مقابل من صبوری کردند و به من می‌گفتند خدمت کن و من شانه خالی می‌کردم و این‌ها باعث شد که ما نتیجهٔ خوبی از سفر نگیریم و مسافرم، با توجه به منیتی که در من ایجاد شده بود، در آن زمان سفر خوبی نداشت. راهنمای من به من می‌گفتند باید خودت اعتمادبه‌نفس پیدا کنی و با آموزش‌ها و سی‌دی‌ها و کتاب‌هایی که در اختیار داری، در حقیقت یک راهنما هستی که باید آموزش‌ها را از قوه به فعل درآوری و من این‌ها را درک نمی‌کردم و خداروشکر کم‌کم فرمانبرداری را یاد گرفتم و همین فرمانبرداری در کنگره به من کمک کرد که متوجه بشوم من برای خودم می‌آیم؛ برای این می‌آیم که مشکلات و تاریکی‌های درونی خودم را حل کنم و وقتی من بتوانم مسیر درست را بروم، مسلماً روی مسافرم هم اثر می‌گذارم و او هم سفر بهتری خواهد داشت.

مرزبان کشیک: همسفر شیرین
همسفر آرمیتا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر فهمیه (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفراعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش