راهنمای عزیزم خانم ساهره؛
نمیدانم از کجا شروع کنم، از روزهایی که گم بودم؟
از لحظههایی که امید در من کمرنگ شده بود؟
یا از وقتی که شما آمدی و آرام گفتید: «حرکت کن، میشود…»
شما فقط راه را نشانم ندادید، به من یاد دادید چطور راه رفتن را یاد بگیرم.
صبر کردید وقتی بیحوصله بودم، تذکر دادید وقتی بینظم شدم، و سکوت کردید وقتی لازم بود خودم بفهمم.
شاید آن روزها سختگیریهایتان را درک نمیکردم، اما امروز میدانم پشت هر کلامتان عشق بود و مسئولیت.
شما برای من فقط یک راهنما نیستید؛ یک دوست، یک خواهر هستید، قبل از اینکه راهنمای من باشید، مرا حس میکردید به من امید میدادید، امید ماندن، امید جریان داشتن در مسیر،شما نماد امیدی هستید که ثابت کرد تغییر ممکن است، اگر بخواهم و حرکت کنم.
در هفته راهنما، فقط یک جمله در دلم پررنگ است:
ممنونم که بودید،
ممنونم که هستید،
و ممنونم که یادم دادید خودم را پیدا کنم.
هفته راهنما مبارک.
نویسنده: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر ساهره (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر مولود (لژیون یازدهم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی اروند آبادان
- تعداد بازدید از این مطلب :
61