عجله کردن سم است

برداشت همسفر فاطمه از سی‌دی فراز و نشیب:

سی‌دی فراز و نشیب به ما یادآوری می‌کند که، زندگی مسیر صاف و یک‌نواختی نیست؛ بلکه پر از بالا و پایین‌هایی است که اگر درست فهم نشوند انسان را خسته، عصبانی و ناامید می‌کنند، و اگر درست دیده شوند، تبدیل به آموزش و رشد می‌شوند.

در این سی‌دی تأکید می‌شود که نباید به اسم‌ها و اشخاص بچسبیم؛ مهم «عمل»، «تفکر» و «پیامی» است که منتقل می‌شود. هر انسانی می‌تواند در مقطعی از زندگی مثل اشعث باشد؛ انسانی که هم با تاریکی روبه‌رو می‌شود و هم ظرفیت عبور از آن را دارد. مسئله این نیست که تاریکی نباشد، بلکه مهم این است که: چگونه با آن مواجه شویم. یکی از کلیدی‌ترین پیام‌های سی‌دی، صبر و حوصله است؛ نه صبرِ منفعلانه، بلکه صبری آگاهانه همراه با محبت؛ چون انسان به‌ تنهایی قادر به حل همه‌ی مسائل نیست و رشد واقعی در «جمع» اتفاق می‌افتد، نه در انزوا؛ همان‌طور که یک پروانه به‌ تنهایی اثر کمی دارد، اما وقتی جمع شکل می‌گیرد، تغییر ایجاد می‌شود.

در مسیر درمان، چه برای مسافر و چه برای همسفر، عجله کردن سم است. تصمیم‌های سریع در زمان خشم، نفرت یا ترس، نتیجه‌ی نداشتن تعادل بیوشیمی و فکری است آموزش به ما می‌گوید:
اگر حال‌مان خراب است، پنج دقیقه صبر کنیم اگر حس منفی آمد، عجله نکنیم؛ چون با آرام شدن تعادل برمی‌گردد. سی‌دی فراز و نشیب به همسفر یاد می‌دهد که مسئول حال و تفکر خودش است، نه نتیجه‌ی سفر مسافر؛ اگر همسفر تفکرش را اصلاح کند و حال خوبی داشته باشد، این حس به مسافر هم منتقل می‌شود؛ اما اگر زندگی‌اش را به حال مسافر گره بزند، با هر لغزش، خودش هم فرو می‌ریزد.

نکته‌ی مهم دیگر این است که حس، نقش اصلی را در انتقال تجربه دارد. اگر همسفر تجربه‌ای را از دلِ حس و عبور از تاریکی منتقل کند، اثرگذار است؛ اما اگر فقط حرف باشد، تأثیری نخواهد داشت.

در نهایت، سی‌دی فراز و نشیب به ما می‌آموزد:

با خودخوری و عصبانیت کاری درست نمی‌شود. محبت، ثروت واقعی انسان است.
اگر بندهای کینه، حسادت و نفرت باز نشود، بازگشت به تاریکی حتمی است. همسفر باید محکم باشد، آموزش بگیرد و راه خودش را درست برود. فراز و نشیب‌ها قرار نیست ما را متوقف کنند؛ قرار است ما را پخته‌تر، صبورتر و آگاه‌تر کنند. 🌱

برداشت همسفر زهرا از سی‌دی ایمان:

آقای مهندس می‌فرمایند:

نظم در کنگره باعث شده است که: این گروه بسیار خوب کار کند، و نظم در کنگره باید صد مرتبه از نظم یک دانشگاه، ورزشگاه و… بالاتر باشد تا به نتیجه برسیم.

اما چه چیزی وجود دارد که ما را از خودمان دور می‌کند و باعث می‌شود سختی‌ها را متحمل شویم و وقت خود را برای انسان‌ها بگذاریم؟ عشقی پشت این عمل قرار دارد که نشأت‌ گرفته از ایمان است. ایمان یعنی تجلی نور خداوند در انسان...

همه‌ی ما جزئی از وجود خداوند هستیم. تجلی نور خدا به این معناست که صفات خداوند در انسان ظهور پیدا می‌کند خداوند بخشنده است، و کسی که ایمان دارد نیز بخشنده است. خداوند تواناست، و کسی که ایمان دارد نیز تواناست.

مفهوم دیگر ایمان، اعتقاد داشتن به خود، به انسان‌ها، به خانواده و به همه‌ی هستی است. کسی که ایمان دارد، حاضر است از عصاره‌ی جانش ببخشد؛ یعنی تمام خوبی‌ها و زیبایی‌هایی که در وجودش است را به دیگران هدیه دهد.

سیستم هستی به‌گونه‌ای نیست که ندهی ولی بگیری؛ همان‌گونه که گفته شده است:
«عبادت، جز خدمت به خلق نیست.»
اگر در صراط مستقیم حرکت کنیم، خداوند یاری‌مان می‌کند. در هستی باید «دوست بداری تا دوستت بدارند»، باید «ببخشی تا بخشیده شوی».

اگر در مرحله‌ی ایمان کاشتی، اما در حساب برداشت محصول چیزی ندیدی، بدان که هنوز زمانش نرسیده است. وقتی از جان و مال خود بخشیدی و انتظار بازگشت نداشتی، آن‌گاه محصولِ واقعی را دریافت می‌کنی.

کسی که ایمان دارد، در آسایش و امنیت است، چون می‌داند هر کار و هر مشکلی، حکمتی در پسِ خود دارد. 🌿

منبع: سی‌دی فراز و نشیب و ایمان آقای مهندس

نویسنده: همسفر فاطمه و همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول )

ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده ( لژیون پنجم ) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی دامغان