English Version
This Site Is Available In English

راهنما نشان دهنده مسیر راه است

راهنما نشان دهنده مسیر راه است

هفتمین جلسه از دورهفتم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی آزادشهر ویژه مسافران با استادی راهنما مسافر علیرضا ، نگهبانی مسافرعلیرضا ، دبیری مسافر حسین با دستور جلسه " هفته راهنمایان " روز سه شنبه ۲۸ بهمن ماه  ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۵/۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد : 

سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر ،

ابتدا از نگهبان و دبیر جلسه متشکرم و خدا را شاکر هستم که یکبار دیگر در این جایگاه قرار گرفتمتا بتوانم خدمت کنم و از خدمت خودم آموزش بگیرم.

ابتدا این هفته قشنگ را به جناب آقای مهندس و تمام راهنمایان کنگره ۶۰، و مخصوصاً راهنمای درمانم علی آقا تبریک عرض می کنم.

هر کسی در مورد هر موضوعی وهرچیزی که بخواهد صحبت کند باید در مورد آن موضوع اطلاعاتی داشته باشد .

ابتداً راهنما چه کسی هست؟ راهنما کسی هست که در کنگره درمان شده و از یک فیلترهایی گذر کرده است . آزمون داده، مصاحبه داده، و مهمتر از همه خواسته یا هدفی در هر شخص باید باشه تا آن را به دست آورده باشد وآن را اجرا کرده باشد 

 ابتدا زمانی که خودم اول سفرم بود درک کردن یک سری از مسائل برایم مشکل و سخت بود، ولی رفته رفته وقتی انسان در مسیر صراط المستقیم قرار می‌گیرد این موضوعات و مسائل برایش آسان و حل می‌شود ، و آن واژه‌هایی که نامفهوم بودند کم کم خودشان را نشان می دهند،

راهنما بر سه اصل کار می‌کند،

یک تجربه دوم آموزش های گنگره 60 که جناب آقای مهندس و استاد امین در سی دی‌ها به ما آموزش می‌دهند و مهم‌ترین رکن اصلی عشق است عشق یک معنای خاص دارد و یک معنای عام دارد. این کلمه را راحت می‌گویم محبت بر اساس نسبت بر اساس دوست بودن یک محبتی هست اما راهنمایان یک مسیری رو طی کردند که هیچ منفعتی برای آنها ندارد و با هیچ شخصی قبل از ورود به کنگره ۶۰ آشنا نبودند، نژادهای مختلف، قومیت‌های مختلف، و نگاه‌های مختلف، وقتی شخص وارد لژیون می‌شود . اولین چیز آن محبت است که در درون آنها شکل می‌گیرد تا وقتی در آن شرایط قرار نگیرید متوجه نمی‌شوید .

جمله‌ای که راهنمای درمانم علی آقا سر لژیون به بچه‌ها می‌گفت این بود که راهنما شخص را درمان نمی‌کند، راهنما فقط مسیر را نشان می‌دهد و در این مسیرخودش قبلاً یک سری تجربه‌هایی را کسب کرده است و آن را در اختیار رهجو قرار می‌دهد،

پس رهجو ابتدا باید به راهنمای خود ایمان داشته باشد و رکن اصلی این است که به هیچ وجه راهنمای خوش را قضاوت نکند، راهنما با تمام جایگاهی که دارد یک انسان است یک شخصی که مصرف کننده بوده و احتمال اشتباه و خطا را دارد، با تمام فضائل و رذائل امکان دارد اشتباه بکند، هیچ وقت مقیاس این نباشد که مثلاً علیرضا راهنمایم این اشتباه را انجام داد، اما تنها چیزی که به عنوان یک سفر اولی تو این مسیر به من کمک می‌کند این است که به راهنمایم ایمان داشته باشم که مرا به رهایی و حال خوش می‌رساند. از اینکه با سکوت حرفای من گوش کردید ممنونم . 

تهیه گزارش و تایپ : مسافر مرتضی لژیون دوم

تنظیم و ارسال  : مسافر جواد لژیون یکم 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .