گفت و گویی ترتیب دادیم با راهنما مسافر محمدجواد، در رابطه با هفته راهنما، توجه شما را به این گزارش جلب میکنیم.
در ابتدا به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید.
سلام دوستان، محمدجواد هستم یک مسافر. آخرین آنتیایکس مصرفی هروئین، شیشه، حشیش و سیگار. مدت ۱۱ ماه و ۲۱ روز به روش DST همراه با داروی OT، به استادی راهنمای عزیزم آقا کامران سفر کردم. رهایی از اعتیاد ۱۱ سال و ۶ ماه. ورزش در کنگره والیبال.
لطفاً بفرمایید علت نامگذاری هفتهای به نام هفتهی راهنما در کنگره ۶۰ چیست؟
از نظر بنده، علت اصلی این موضوع قدردانی و سپاسگزاری از رب و مربی و همچنین احترام به جایگاه و نقش بیبدیل راهنما است؛ اینکه همه اعضای کنگره سالی یکبار به این موضوع فکر کنند و در خاطرشان باشد که رسیدن به درمان، تعادل و سپس تکامل، بدون وجود راهنما هرگز میسر نیست.
ازنظر شما بهجا آوردن حرمت بین راهنما و رهجو در بهجای آوردن مراتب قدردانی روز راهنما چگونه باید باشد؟
اولاً بهجا آوردن حرمت بین راهنما و رهجو، به قول آقای مهندس، مانند اندازه فاصله ستونهای معبد یا فاصله خورشید تا زمین است؛ اگر این فاصله کم یا زیادتر از حد باشد، موجبات تخریب را فراهم میآورد. آنچه در آموزشهای کنگره آمده، این است که در مراتب قدردانی باید یک سپاسگزار تمامعیار بود؛ یعنی با زبان، در قلب و با عمل. همه اعضای کنگره ۶۰ باید از راهنمای تازهواردین خود، راهنمای درمان اعتیاد، راهنمای درمان سیگار، راهنمای جونز و مربیان ورزش و موسیقی خود با پاکت و دلنوشته قدردانی کنند.
بزرگترین موهبت جایگاه راهنمایی برای شما چه بوده است؟
بزرگترین موهبتی که من دریافت کردهام، کمک به شناخت خودم و پیدا کردن گرههای وجودیام بوده است. با کمک جایگاه راهنمایی، به بخش تاریک وجودم اشراف بیشتری پیدا کردم و تلاش میکنم انسان بهتری باشم. این بهتر شدن، زندگی، شخصیت و آینده بهتری را در وهله اول برای خودم به ارمغان میآورد و در پرتو آن میتوانم برای اطرافیانم نقش بهتری داشته باشم و آنها نیز روزبهروز به بهتر شدن نزدیکتر شوند.

از اینکه وقتتان را در اختیار ما گذاشتید سپاسگزارم، در کلام آخر اگر صحبتی دارید، بفرمائید.
بنده از شما عزیزان خدمتگزار در بخش سایت تشکر میکنم که بیدریغ و خالصانه در حال خدمت و گسترش علم کنگره ۶۰ هستید.
و اما کلام آخر: هفته راهنما را به راهنمایان کنگره ۶۰ در زمین و سماء تبریک و شادباش عرض میکنم؛ در رأس خدمت، آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان. همچنین خدمت راهنمای عزیزم آقای کامران شریفیان و همسفر بزرگوارشان خانم مرجان (راهنمای همسفرم)، و نیز خدمت راهنمای تازهواردین خودم آقای اسکندر و راهنمای جونز، آقای محمد علیدوستی، و خدمت همه راهنمایان کنگره ۶۰. امیدوارم همگی این عزیزان در پناه حق مستدام و پیروز باشند و مزد خدمتشان همواره برکت زندگیشان باشد.
تهیه مصاحبه و نگارنده: مسافر علی لژیون۷
عکاس و تنظیم: مسافر مهدی لژیون۶
ارسال: مرزبان خبری مسافر وحید
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
513