گروه خانواده- منیت

وقتی سی دی منیت را گوش کردم، انگار درباره ي یک سایه حرف می‌زد. سایه‌ای که آرام، بی‌صدا و حتی با قدم‌هایی از جنس نور وارد وجود انسان می‌شود. منیت ظاهرش زیباست و گاهي از یک موفقیت، از یک لبخند يا از یک تحسین ساده شروع مي شود. انگار اولش یک گل کوچک است که روی قلب انسان سبز می‌شود و ما فکر می‌کنيم این همان احساس خوبِ رشد و توانایی است و واقعاً هم هست؛ اما تا زمانی که پاک و بی‌ادعا بماند. وقتي انسان دچار منيت مي شود، خودش را بالاتر از جایگاه واقعی‌اش می‌بیند، گل کوچک تبدیل به خار می گردد و اين جا، قیاس شروع می‌شود و آرامش از بين مي رود. آن وقت می‌گوییم: من بهترم، من توانمندترم، من چیزی دارم که بقیه ندارند و روح ما یک قدم از مسیر اصلی‌اش دور می‌شود.

استاد امین خیلی زیبا مي فرمايند: اگر دانایی‌مان کافی باشد، قیاس نمی‌کنیم. این جمله مثل یک چراغ است؛ چون هر زمان که شروع به مقایسه می‌کنیم، یعنی فراموش کرده‌ایم كه جایگاهمان در هستی كجاست و چقدر گذرا و وابسته به الطاف الهی مي باشد. منیت آرام‌آرام ما را کور می‌کند. به‌جای دیدن زیبایی دیگران، فقط ضعف‌هایشان را می‌بینیم. به‌جای دیدن نعمت‌هایمان، فقط توقع‌ مان بالا مي رود. به‌ جای درک احترام، طلب احترام می‌کنیم. در همین نقطه ي  کوچک، احساس زیبای موفقیت تبدیل می‌شود به تلخي، به رنج، به خشم و در نهایت به تنفر، تنفری که از دیگران نیست، از خودمان شروع می‌شود و خودمان را گم مي كنيم و نمی‌دانیم کجای هستی ایستاده‌ایم. احساس من نسبت به منیت این است که، منیت یک دشمن بیرونی نیست؛ بلكه یک لغزش درونی است كه از دلِ خوبی‌ها شروع می‌شود؛ اما اگر مراقب نباشیم، می‌تواند همان خوبی‌ها را هم از ما بگیرد. آدم وقتی خودش را گم می‌کند، منیت كم كم نمايان مي شود و وقتی خودش را دوباره پیدا کند، منیت می‌میرد.

نويسنده: همسفر ماريا رهجوي راهنما همسفر زینت (لژيون سوم)
منبع: سي دي منيت
رابط خبري: همسفر سمیرا رهجوي راهنما همسفر زینت (لژيون سوم)
ويرايش: همسفر فرزانه رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم) دبير سايت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاسارگاد