راهنما باید عشق، تحمل و ایمان را سر لوحه کار خود قرار دهد

جلسه پنجم از دور یازدهم کارگاه‌های آموزشی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی راهنما مسافر محمود، نگهبانی مسافر کریم و دبیری مسافر جمشید با دستور جلسه: «هفته راهنما» پنجشنبه ۳۰بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان، محمود هستم مسافر
خداوند را شاکرم که این جایگاه را تجربه می‌کنم و این فرصت را دارم که از شما عزیزان آموزش بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر می‌کنم. هفته راهنما را در رأس به آقای مهندس، استاد امین، تمام دیده‌بانان و همه راهنمایان کنگره‌۶۰، به‌ویژه راهنمایانی که در شعبه بروجرد خدمت می‌کنند، تبریک عرض می‌کنم. ان‌شاءالله همگی مستدام و ثابت‌قدم باشند و خیر و برکت در زندگی‌شان جاری شود، همچنین از راهنمای درمان اعتیاد و سیگارم نیز صمیمانه قدردانی می‌کنم و برایشان آرزوی خیر و برکت دارم. ماه رمضان را هم تبریک می‌گویم، امیدوارم طاعات و عبادات همه عزیزان مورد قبول حق قرار بگیرد و بتوانیم از برکات این ماه بهره‌مند شویم.

وقتی افراد جدید وارد کنگره‌۶۰ می‌شوند، معمولاً تصورشان این است که اعتیاد فقط مصرف کردن مداوم مواد‌مخدر است و ترک هم یعنی صرفاً مصرف نکردن؛ اما در سیستم کنگره‌۶۰، تعریف متفاوتی ارائه می‌دهد.

اعتیاد در واقع جایگزینی مواد‌مخدر بیرونی به‌جای مواد‌مخدر طبیعی درونی بدن است. بدن انسان به‌صورت طبیعی مواد شبه‌افیونی تولید می‌کند؛ اما وقتی فرد به سمت مصرف مواد‌مخدر بیرونی می‌رود، این سیستم تولیدکننده درونی دچار اختلال می‌شود و دیگر توان تولید طبیعی را از دست می‌دهد. در نتیجه، فرد مجبور می‌شود برای به‌دست آوردن همان حال خوب و نشاط قبلی، از بیرون مواد‌مخدر وارد بدن کند؛ موادی مانند: سروتونین، امفتامین و مورفین و سایر ترکیبات مشابه. به مرور زمان بدن فرسوده‌تر و وابستگی بیشتر می‌شود.

من هم در کنگره‌۶۰، به لطف خداوند و از طریق راهنمایی که سر راهم قرار گرفت، قدم در سفری گذاشتم؛ سفری از ظلمت به نور. به نظر من کسی که وارد کنگره‌۶۰ می‌شود باید به مرحله‌ای رسیده باشد که همه راه‌ها را تجربه کرده و به بن‌بست رسیده باشد؛ بعد آخرین تیرش را اینجا بیندازد و اینجا جایی است که قطعاً تیر به هدف می‌خورد.

کسانی که امروز راهنما، مرزبان یا خدمتگزار در بخش‌های مختلف هستند، همه روزی درگیر همین داستان اعتیاد بوده‌اند و توانسته‌اند از آن عبور کنند. خداوند به آن‌ها اجازه داده از این تاریکی خارج شوند. وقتی انسان از اعتیاد رها گشت، قَدَر می‌شود؛ مثل عقابی که آشیانه‌اش را در بلندای کوه می‌سازد، دور از دسترس، تیزبین و ریزبین، راهنما به رفتار رهجو بسیار دقت می‌کند و از حال آن‌ها سوال می‌پرسد و اگر دروغ بگویند به ضررشان است.

راهنما باید عشق، تحمل و ایمان را سر لوحه کار خود قرار دهد. خداوند آقای مهندس را در مسیر کسانی که راه را گم کرده بودند، قرار داد. آقای مهندس در جزوه راهنما و راهنمایی بیان کردند: «کسانی که می‌خواهند برای رهایی مصرف‌کنندگان اقدام کنند یا خودشان از اعتیاد رها شوند باید صبر ایوب، تفکر و گذشت رسول خدا (ص)، عدالت علی (ع) و شجاعت حسین (ع) را سرلوحه کار خود قرار دهند.» اگر می‌توانند با چنین ویژگی‌هایی قدم در این مسیر بگذارند، پس انجام دهند و اگر نمی‌توانند، بهتر است مسیر دیگری را انتخاب کنند.

پیام اصلی این است که راهنمایان در این مسیر از جان و دل مایه می‌گذارند؛ کمر خم کرده، زانو می‌زنند و با عشق خدمت می‌کنند تا مصرف‌کنندگانی که در تاریکی اعتیاد راه خود را گم کرده‌اند، مسیرشان را پیدا کنند.

همان‌گونه که راهنمای من به خواست خداوند سر راه من قرار گرفت، راهنمایی هر یک از عزیزان نیز به تقدیر الهی رقم خورده است. ما مسیری را که خود طی کرده‌ایم، مسیر بازسازی جسم، صور پنهان، تزکیه و پالایش را نیز به دیگران نشان می‌دهیم تا آن‌ها نیز بتوانند این راه را طی کنند. امیدوارم خداوند توفیق دهد که خدمتگزاران خوبی در کنگره‌۶۰ باشیم؛ چرا که در کنگره‌۶۰ سرور و رئیس معنا ندارد و همه در جایگاه خدمت قرار داریم.

ان‌شاءالله شما عزیزان نیز با سعی و کوشش، سفر اول خود را با کیفیت و تلاش طی کنید و وارد سفر دوم شوید. هرچه سفر اول تمیزتر و اصولی‌تر انجام شود، سفر دوم به‌مراتب راحت‌تر خواهد بود و اعتیاد به‌طور کامل از زندگی شما کوچ خواهد کرد.

تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم لژیون چهارم