خلاصه سی دی هابیل

به نام قدرت مطلق الله

با توجه به فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، در بخش همسفران نیز از یکی دو سال گذشته حرکت ارزشمند تهیه افطاری توسط خود عزیزان آغاز شده است. این اقدام، حرکتی بسیار مثبت و سازنده است؛ چراکه موجب ایجاد توانمندی در همسفران می‌شود تا بتوانند مهارت طبخ غذا را بیاموزند و در این مسیر رشد کنند.
یکی از اقداماتی که جناب آقای مهندس در سال‌های ابتدایی کنگره ۶۰ انجام می‌دادند، پخت غذا در ماه مبارک رمضان و حتی در ایام تاسوعا و عاشورا بود. در آن زمان، افرادی در کنگره حضور داشتند که آشپزان توانمند و باتجربه‌ای بودند و تمایل داشتند مسئولیت آشپزی را بر عهده بگیرند؛ اما آقای مهندس تأکید داشتند که شخصاً این کار را انجام دهند. اگر در آن مقطع این مسئولیت به دیگران واگذار می‌شد، آن آموزش بنیادین هرگز به این شکل صورت نمی‌گرفت. موضوع اصلی، تکثیر یک امر صحیح و مهم بود.
ایشان با همان تفکر و جهان‌بینی که در بنیان‌گذاری کنگره ۶۰ به کار گرفتند، اصول را در آشپزی نیز لحاظ کردند و اصلاحاتی انجام دادند. برای مثال، استفاده از چرخ‌گوشت برای چرخ کردن گوجه و پیاز، یکی از همین اصلاحات بود. در بحث لعاب غذا نیز، که در آش‌رشته، آبگوشت و برخی خورشت‌ها اهمیت دارد، گاهی غذا حالت آبکی پیدا می‌کند و برخی برای جبران آن از آرد استفاده می‌کنند؛ در حالی‌که این روش می‌تواند موجب نفخ معده و مشکلات گوارشی شود.
در مورد پخت مرغ نیز برخی افراد به دلیل بوی نامطبوع، ابتدا اجازه می‌دهند مرغ یک جوش بزند و سپس آب آن را دور می‌ریزند و دوباره آن را می‌پزند. این کار صحیح نیست؛ زیرا با دور ریختن آب اولیه، بخش مهمی از عصاره و ارزش غذایی مرغ از بین می‌رود و در واقع عصاره آن دور ریخته می‌شود. راهکار ساده این است که مرغ پیش از پخت، به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در محلول آب و نمک قرار گیرد. پس از این مرحله، هنگام پخت هیچ بوی نامطبوعی نخواهد داشت و نیازی به استفاده بیش از حد از ادویه‌ها و افزودنی‌های مختلف نیست. علاوه بر این، طعم غذا نیز حفظ می‌شود و حتی در صورت گرم کردن مجدد، کیفیت آن تغییر محسوسی نخواهد داشت.
در تهیه آش نیز به‌جای استفاده از آرد، از پیاز چرخ‌شده استفاده شد. پیاز علاوه بر ایجاد لعاب طبیعی، دارای املاح و خواص مفید است و می‌تواند در بهبود طعم غذا و حتی پیشگیری از برخی بیماری‌ها مؤثر باشد.
آشپزی در کنگره ۶۰ دقیقاً از قاعده تعادل پیروی می‌کند. غذاهایی ساده اما مقوی و مفید مانند آش‌رشته، عدس‌پلو، مرغ‌لاپلو، نان و پنیر و سبزی، خوراک لوبیا، خوراک عدسی غنی‌شده با مغز گردو و برگه‌ها، از جمله غذاهایی هستند که طبخ می‌شوند. در این رویکرد سه ویژگی اساسی مورد توجه است: خوش‌طعم بودن، مفید و مقوی بودن و قیمت مناسب. همچنین میزان خورشت و برنج باید هماهنگ و متعادل باشد؛ به‌گونه‌ای که وزن خورشت و برنج تقریباً متناسب در نظر گرفته شود.

در این زمینه، داستان هابیل و قابیل در کلام‌الله می‌تواند نقش مهمی در زندگی انسان ایفا کند. آن دو برادر بودند و مأمور شدند در پیشگاه خداوند قربانی تقدیم کنند. هابیل که دامدار بود، بهترین و بزرگ‌ترین قوچ خود را انتخاب کرد و به عنوان پیشکش تقدیم نمود. اما قابیل که کشاورز بود، ابتدا مقدار زیادی گندم برداشت، ولی در مسیر از آن کم کرد و کم کرد تا در نهایت مقدار اندکی تقدیم نمود. در نتیجه، قربانی هابیل پذیرفته شد و قربانی قابیل پذیرفته نشد.
این داستان تنها یک روایت تاریخی نیست، بلکه الگوی انتخاب‌های ما در زندگی است. هابیل بهترین آنچه در اختیار داشت را انتخاب کرد، اما قابیل از آنچه داشت کاست. پذیرفته نشدن، به معنای عدم بهره‌مندی از خیر و برکت است.
در زندگی روزمره نیز همین انتخاب وجود دارد. فردی که کسب‌وکاری راه‌اندازی می‌کند، می‌تواند بهترین مواد اولیه را انتخاب کرده و با سودی معقول و منصفانه فعالیت کند، یا می‌تواند کیفیت را کاهش داده و سود بیشتری مطالبه نماید. تفاوت این دو رویکرد، همان تفاوت نگاه هابیل و قابیل است. این دو، صرفاً دو شخصیت در گذشته نیستند؛ بلکه دو الگوی فکری‌اند که همواره در درون انسان حضور دارند.
در هر حرفه‌ای، چه در تهیه غذا، چه در ساخت‌وساز و چه در هر فعالیت دیگر، این انتخاب مطرح است که با چه نگاهی عمل کنیم. اگر نگاه بر پایه خیرخواهی و عشق باشد، نتیجه آن نیز متفاوت خواهد بود. هیچ‌کس برای فردی که دوستش دارد، غذای نامناسب یا کالای بی‌کیفیت فراهم نمی‌کند. نیت انسان در کیفیت عملکرد او آشکار می‌شود.
موفقیت در هر حوزه‌ای بیش از آنکه به استعداد و توانایی وابسته باشد، به اجرای اصول صحیح انسانی و اخلاقی بستگی دارد. پیشرفت جوامع نیز تصادفی نیست؛ هر جامعه‌ای که بر پایه مسئولیت‌پذیری، انصاف و توجه به حقوق دیگران حرکت کند، مسیر رشد را تجربه خواهد کرد.
گاهی خیر و برکت تنها به معنای افزایش مالی نیست، بلکه ممکن است به شکل گشایش در مسیر، موفقیت در زمان مناسب یا آرامش درونی ظاهر شود. تجربه شخصی نیز نشان داده است که زمانی که انسان به جای رقابت ناسالم، مسیر خیرخواهی را انتخاب می‌کند، مسیر برای او نیز هموار می‌شود. انتخاب میان راهنمایی صادقانه دیگران یا ایجاد مانع برای آنان، همان انتخاب میان دو نگاه است.
انسان لازم نیست خود را فدا کند یا از حق مشروع خود بگذرد؛ بلکه کافی است بهترین آنچه در توان دارد را با نیت صحیح ارائه دهد. زمانی که این اصل رعایت شود، مسیرها گشوده می‌شود و نتایج متناسب با آن رقم می‌خورد.
در نهایت، همان‌گونه که بیان شده است:
هر چه کنی، به خود کنی؛ گر همه نیک و بد کنی.
اجرای این اصول در زندگی فردی و اجتماعی، زمینه‌ساز تعادل، رشد و دستیابی به خیر و برکت واقعی خواهد بود.

سایت نمایندگی پردیس