کار راهنما انتقال حس است

 یازدهمین جلسه، از دوره پنجاه و هشتم از کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی راهنمای محترمِ مسافر مهدی، نگهبانی مسافر بهمن و دبیری مسافر ایمان، با دستور جلسه:
" هفته راهنمایان، dst, تازه‌واردین، جونز ویلیام، ورزش و موسیقی"
روز ۵شنبه، ۳۰ بهمن‌ ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۰۰ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان، مهدی هستم مسافر
خیلی خوشحالم که امروز اینجا هستم. شاکر خداوند هستم و از آقای مهندس، خانواده محترم و همه عزیزانی که زحمت کشیدند تشکر می‌کنم.
واقعاً دلم تنگ شده بود که دوباره در این جایگاه حضور داشته باشم.
آخرین باری که اینجا بودم، شرایط متفاوتی بود. اما امروز با یک حس خیلی خوب آمدم. وقتی نگاه می‌کنم می‌بینم افراد زیادی زحمت کشیده‌اند تا این مجموعه به اینجا برسد. این مجموعه مثل یک باغ است که به دست ما سپرده شده و ما وظیفه داریم از آن محافظت کنیم، چون آینده کنگره به دست ماست.
راهنماها بازوان کنگره هستند. راهنما یکی از ارکان بسیار مهم کنگره ۶۰ می‌باشد

تمام انرژی کنگره از آموزش می‌آید و آموزش در لژیون اتفاق می‌افتد. لژیون دقیقاً مثل قلب کنگره عمل می‌کند و راهنما مسئول انتقال این انرژی است.
راهنما مثل یک باغبان داناست؛ می‌داند چه خاکی، چه میزان آب و چه نوع رسیدگی برای هر درخت لازم است. اگر بیش از حد آب بدهد، درخت از بین می‌رود. همان‌طور که بعضی پدر و مادرها با امکانات بیش از حد، ناخواسته به فرزندشان آسیب می‌زنند.
کار راهنما انتقال حس است، و این کار بسیار سختی است. این حس از جایی می‌آید که خود راهنما از تاریکی عبور کرده، بندهای خودش را یکی‌یکی باز کرده و  بند محکم‌تری به دست و پای ما بسته می‌شود؛ بند راه عشق که باز کردنش فقط به دست خداست.

راهنما برای این کار جان، مال، زمان و خواسته‌های شخصی‌اش را می‌گذارد. نه برای پول، نه برای دل‌خوشی. اگر منِ راهنما خوراک اشتباه بدهم، اگر خواسته‌های نفس رهجو را تقویت کنم، دارم جنبه منفی او را قوی می‌کنم.
راهنما انسانی بزرگ است. در دنیا به‌سختی می‌شود افرادی با این جنس پیدا کرد که بدون هیچ پیوند خونی یا منفعت شخصی، تمام‌قد برای نجات یک انسان و یک خانواده وقت و انرژی بگذارند.

وظیفه منِ رهجو چیست؟

دیدن ، تغییر کردن، شکر کردن

تشکر باید:

در قلب باشد، در کلام باشد و در عمل هم دیده شود

اگر امروز شرایط زندگی من بهتر شده، اگر احترام می‌بینم، اگر از موانع عبور می‌کنم، نتیجه راهنمایی درست است. اگر مهندس و راهنماها نبودند، خیلی‌ها در تاریکی می‌ماندند و از بین می‌رفتند.

راهنما دنبال تعریف و تمجید نیست؛ او ریشه را قوی می‌کند تا در برابر طوفان‌ها، زلزله‌ها و مشکلات زندگی محکم بمانیم.
من خودم راهنمایم را دوست دارم، نه فقط در حرف، بلکه در عمل؛ خدمت کردم، آموزش گرفتم، و یاد گرفتم که ما کاشته‌های دیگران را خورده‌ایم، حالا نوبت ماست که بکاریم.

نباید قطع‌کننده باشیم.
آینده کنگره به دست معلم‌های راستین است. این هفته راهنما برای این است که:

ارزش کار راهنما را بشناسیم

گذشته و گذشت‌های او را ببینیم

و قدردان باشیم

یکی از صفاتی که باعث گمراهی انسان می‌شود، ناسپاسی و ندیدن زحمات دیگران است.
اگر داشته‌هایمان را نبینیم، زحمت کسانی که برای ما تلاش کرده‌اند را هم نمی‌توانیم ببینیم.
امیدوارم قدر راهنمایان‌مان را بدانیم، آن‌ها را تنها نگذاریم و رسالتی را که خداوند بر عهده‌شان گذاشته، به بهترین شکل ممکن همراهی کنیم.
سپاسگزارم 🌱

در ادامه تصاویر مربوط به برگزاری اولین جلسه افطاری ماه مبارک رمضان؛

تایپ:مسافر حامد
تنظیم:مسافر مجید
(مسافران نمایندگی پروین اعتصامی اراک)