مهندس دژاکام؛ ایستاده بر لبه دانش

مهندس حسین دژاکام، بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره60 طی سال‌ها، در بستر تحقیق و مطالعات گسترده و مستر در 3 حوزه درمان اعتیاد، درمان انواع سرطان و درمان بیماری‌های خود ایمنی؛ مقالات، مقاله گزارش کوتاه، مقالات گزارش موردی بسیاری را به چاپ رسانده‌اند و در کنفرانس‌ها و همایش‌های ملی، بین‌المللی و سخنرانی‌های کلیدی بسیاری حضور داشته‌اند. ایشان بر لبه‌ دانش ایستاده، قواعد را بازتعریف کرده و با نبوغ خود، دنیای علم را متحیر می‌کنند. گزیده‌ای از آن‌ها را می‌توانید در سایت‌ کنگره60 قسمت مقالات مهندس دژاکام، مقالات و مصاحبه‌های مهندس و در پروفایل رسمی ایشان در سایت ریسرچ گیت مطالعه کنید. در ادامه گزیده‌ای از پنج مقاله ایشان را که در برترین مجلات روز دنیا به چاپ رسیده است، مروری کوتاه خواهیم کرد.

عنوان مقاله: تأثیرات رفتاری و مولکولی پروتکل DST بر مدل حیوانی اعتیاد به تریاک
در این پژوهش که در سال ۲۰۲۵ انجام شد، با استفاده از موش‌های آزمایشگاهی بررسی کردند که روش DST چقدر می‌تواند به درمان وابستگی به تریاک کمک کند. ابتدا تعدادی موش را به تریاک معتاد کردند و بعد آن‌ها را به سه گروه تقسیم کردند: یک گروه با روش DST درمان شد، یک گروه سالم بود و گروه سوم درمان نمایشی (دارونما) دریافت کرد.

نتایج خیلی امیدوارکننده بود. موش‌هایی که تحت درمان DST قرار گرفتند، کاهش واضح و ماندگاری در میل به مصرف نشان دادند؛ چیزی که معمولاً یکی از سخت‌ترین بخش‌های ترک اعتیاد است. علاوه بر این، بررسی‌های مغزی نشان داد سطح ژن‌های مرتبط با استرس و التهاب پایین آمده و در مقابل، ژن‌هایی که به آرامش مغز و تنظیم خلق‌وخو مربوط هستند (مثل سیستم‌های گابا و سروتونین) افزایش پیدا کرده‌اند.

به زبان ساده، این یعنی مغز موش‌ها کم‌کم از حالت آسیب‌دیده‌ی ناشی از اعتیاد خارج و به تعادل نزدیک‌تر شده است. نتیجه گرفتند که روش DST نه‌تنها علائم رفتاری اعتیاد را کم می‌کند؛ بلکه باعث ترمیم تدریجی عملکرد مغز هم می‌شود و می‌تواند راه امیدوارکننده‌ای برای درمان عمیق و پایدار اعتیاد باشد.

عنوان مقاله: بینش‌های مولکولی در درمان و بهبودی اعتیاد: پروتکل DST و قدرت ژنومیک

این مقاله در کنفرانس بین‌المللی «پزشکی اعتیاد، سلامت رفتاری و روان‌پزشکی در سال ۲۰۲۵» در اورلاندو، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا توسط مهندس دژاکام ارائه شد. این مقاله تأکید می‌کند برای درک و درمان واقعی اعتیاد، باید تغییراتی را که در مغز و ژن‌ها رخ می‌دهد به‌صورت جامع بررسی کرد. پژوهشگران نشان می‌دهند استفاده از روش‌های پیشرفته ژنتیکی می‌تواند کمک کند بفهمیم مغز از قبلِ اعتیاد، در زمان مصرف مواد و طی درمان چگونه تغییر می‌کند و چگونه می‌توان این روند را به سمت بهبودی هدایت کرد.

در این کنفرانس، شواهد بالینی قوی از اثربخشی روش DST ارائه شده است؛ روشی که بر کاهش تدریجی و اصولی شربت تریاک تکیه دارد و بیش از ۲۰ سال با موفقیت اجرا شده است. در وابستگی به تریاک، این روش طی یک دوره ۱۲ماهه توانسته نرخ بازگشت را به کمتر از ۱۰٪ در مدت پنج سال برساند که در سطح جهانی رقم بسیار پایینی محسوب می‌شود. همچنین عملکردهای شناختی افراد به طور قابل‌توجهی بهبودیافته است. جالب‌تر اینکه در اعتیاد به مت‌آمفتامین (شیشه) که معمولاً درمان دارویی مؤثری برای آن وجود ندارد، روش DST نتایج بسیار چشمگیری داشته و در پیگیری دوساله، ۸۹٪ موفقیت و فقط ۱۱٪ عود گزارش شده است.

این نتایج نشان می‌دهد DST می‌تواند باعث بازسازی عمیق مغز شود. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند با بررسی ژن‌ها قبل، حین و بعد از درمان، می‌توان فهمید این روش دقیقاً چگونه مدار استرس و توانایی‌های ذهنی را به حالت طبیعی برمی‌گرداند. این رویکرد می‌تواند در آینده به شناسایی نشانگرهای زیستی، پیش‌بینی احتمال عود و طراحی درمان‌های دقیق‌تر کمک کند و مسیر تازه‌ای برای درمان پایدار اعتیاد باز کند.

عنوان مقاله: تأثیر داروی OT بر فعالیت کانال‌های یونی در هیپوکامپ موش‌های صحرایی مبتلا به صرع

صرع یک بیماری مزمن مغزی است که به دلیل فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز باعث بروز حملات ناگهانی می‌شود. در این مطالعه، با استفاده از مدل موش آزمایشگاهی بررسی کردند که داروی «OT» با روش مصرف تدریجی DST چه اثری بر مغز دارد. موش‌های مبتلا به صرع تحت درمان افزایش و کاهش تدریجی دارو در چهار دوز مختلف قرار گرفتند. سپس بخشی از مغز آن‌ها به نام هیپوکامپ بررسی شد تا تغییرات ژنی مرتبط با کانال‌های یونی (که نقش مهمی در انتقال پیام‌های عصبی دارند) ارزیابی شود.

نتایج نشان داد در موش‌های صرعی، این ژن‌ها به طور قابل‌توجهی از حالت طبیعی خارج شده بودند؛ اما پس از درمان با داروی OT به روش DST به‌ویژه در دوزهای بالاتر، سطح بیان چندین ژن مهم از جمله گیرنده‌های GABA و کانال‌های سدیمی و کلسیمی تغییر کرد و به وضعیت نرمال نزدیک‌تر شد. به زبان ساده، این یافته‌ها نشان می‌دهد روش DST همراه با داروی OT می‌تواند به کاهش تحریک‌پذیری بیش از حد سلول‌های مغزی کمک کند و تعادل بین «تحریک و مهار» را در مغز برقرار سازد؛ موضوعی که می‌تواند نقش مهمی در کنترل صرع داشته باشد.

عنوان مقاله: مهار متاستاز توسط پروتکل نوین مصرف شربت تریاک در مدل رت مبتلا به سرطان سینه: مطالعه پروفایل بیان ژن

سرطان سینه شایع‌ترین سرطان در زنان است و گسترش آن به سایر اندام‌ها (متاستاز) یکی از مهم‌ترین دلایل مرگ‌ومیر محسوب می‌شود. در این پژوهش، اثر یک روش نوین مصرف تدریجی شربت تریاک بر موش‌های مبتلا به سرطان سینه بررسی شد تا مشخص شود آیا این روش می‌تواند در مهار پیشرفت بیماری نقش داشته باشد یا نه.

موش‌ها به چهار گروه تقسیم شدند: گروه درمان‌شده با دوزهای مختلف شربت تریاک، گروه مبتلا بدون درمان، گروه کنترل و گروه سالم. سپس با بررسی بافت سینه و تحلیل بیان ژن‌ها، تغییرات مولکولی مرتبط با سرطان مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج نشان داد در موش‌های مبتلا، صدها ژن مرتبط با رشد تومور، تکثیر سلولی، سیستم ایمنی و مسیرهای متاستاز فعال شده بودند، اما پس از درمان تدریجی با شربت تریاک، سطح بیان بسیاری از این ژن‌ها به طور قابل‌توجهی کاهش یافت. به‌ویژه مسیرهای مهم دخیل در گسترش سرطان، پس از درمان مهار شدند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد روش مصرف تدریجی شربت تریاک ممکن است بتواند روند پخش سرطان را کند یا مهار کند. این نتایج اولیه می‌تواند راه را برای طراحی درمان‌های جدید با هدف جلوگیری از متاستاز سرطان سینه هموار کند.

عنوان مقاله: قدرت D.sap، ترکیب برآمده از سیب خوراکی، در کاهش التهاب ناشی از کووید ۱۹

در مجله بین‌المللی مطالعات بالینی و گزارش‌ها نمونه‌های پزشکی، نتایج مطالعه‌ای منتشر شد که اثر یک فرمولاسیون مبتنی بر سیب به نام D.sap را بر التهاب ناشی از کووید ۱۹ بررسی کرده است. ویروس می‌تواند باعث التهاب شدید و واکنش‌های خطرناک سیستم ایمنی مانند طوفان سایتوکینی شود که گاهی منجر به مرگ بیماران می‌شود. هدف این مطالعه بررسی توانایی D.sap در کاهش این التهاب بود.

در این مطالعه، ۲۱۰ بیمار مبتلا به کووید ۱۹ که حداقل از ۱۲ ماه قبل D.sap مصرف کرده بودند با ۳۵۰ بیمار مبتلا که D.sap استفاده نکرده بودند مقایسه شدند. همچنین ۱۰۸۰ فرد سالم به‌عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. نمونه‌های خون از همه شرکت‌کنندگان جمع‌آوری شد و مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج نشان داد که در بیماران مصرف‌کننده D.sap، سطح mRNA ژن‌های مرتبط با التهاب به طور قابل توجهی کاهش یافته بود. این اثرات ضدالتهابی به ترکیبات پلی‌فنولی موجود در سیب‌های D.sap نسبت داده شد. کاهش نشانگرهای التهابی می‌تواند به افزایش شانس زنده‌مانی در بیماران با واکنش‌های شدید سیستم ایمنی به کووید-۱۹ کمک کند. D.sap یک عامل طبیعی ضد التهاب مؤثر است که می‌تواند به کنترل واکنش‌های شدید ایمنی در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ کمک کند و ممکن است به افزایش بقای آنان بیانجامد.

منبع: وب‌سایت کنگره60، مقالات مهندس دژاکام
نویسنده: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر خندان (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر پروانه رهجوی راهنما خندان (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
همسفران نمایندگی لویی پاستور