هر شخص باید ظرفیت و قدرت پذیرش انتقاد را داشته باشد و حرفی که زده میشود، بر روی او اثر منفی نگذارد و تحمل شنیدن آن حرف را داشته باشد. انسانها از لحاظ دانش و آگاهی با هم تفاوت دارند و در مرتبههای خاصی قرار میگیرند و نمیتوان همه را یکسان در نظر بگیریم. یکسری مسائل هستند که با بیانکردن آنها برای فرد ایجاد پریشانی و آشفتگی میشود و گاهی کاملاً برعکس عمل میکند؛ بنابراین در کل سیستم یا در عرفان یکسری مسائل وجود دارد که باید شخص ظرفیت آن را داشته باشد.
مثلاً در یک خانواده، پدر و مادر از یک مسئله اطلاع دارند؛ اما به فرزند نمیگویند؛ چون فرزند تحمل شنیدن آن را ندارد یا در یک کشور، یک سری مسائل را فقط افرادی که در سطح بالا قرار دارند، میدانند و به مردم نمیگویند؛ چون اگر به مردم بگویند، ایجاد بلوا، شورش، اغتشاش و بههمریختگی میشود. برای شناخت و درک انسان اول باید به درون خود اشخاص برویم؛ یعنی اگر با شخصی صحبت میکنیم، درک کنیم که آن شخص در چه موقعیت، شرایط فکری و روحی است و اگر شخص را درک نکنیم، ایجاد مشکل میشود.
انسان باید کلام مناسب، زمان مناسب و مکان مناسب را یاد بگیرد؛ مثلاً باید مکان مناسب با فرد را پیدا کنیم و در یک زمان مناسب، آن مطلب را بیان کنیم. بسیار مهم است که از چه کلمات و ادبیاتی و در چه زمانی صحبتهای ما بیان شود؛ چون انسانها در زمانهای مختلف، شرایط روحی و فکری متفاوت دارند؛ مثلاً خواستهای در یک زمان مطرح میشود و شخص قبول میکند؛ اما در یک زمان دیگر شخص قبول نمیکند. در حیوانات صور آشکار و صور پنهان یکی است و با هم فرق نمیکنند؛ ولی در انسانها فرق میکند.
ممکن است کسی در صور آشکار ما را دوست داشته باشد؛ ولی در صور پنهان از ما متنفر باشد یا برعکس. انسانی که درون و بیرونش با هم تفاوت داشته باشد، در رنج است و دائماً یک ماسک جلو صورت خود دارد تا چهره واقعیاش را کسی نبیند. «در جهت خویشتن به تکتک انسانها کمک کنید»؛ یعنی انسان اول باید صور آشکار مسائل را حل کند تا به مرور زمان صور پنهان مسئله هم حل شود؛ برای مثال وقتی من در ظاهر اضافهوزن خود را درمان کنم، در باطن هم بیماریهای من درمان میشوند.
هدف از اینکه خویش و خویشتن به تطبیق برسند؛ یعنی صور آشکار و صور پنهان یکی شوند. اول هر کار اشکالات درونی ما؛ مانند سیگارکشیدن، مصرف مواد، غیبتکردن، افسردگی، ناامیدی و غیره یکییکی حل شود و به درجه صیقل برسد تا انسان افکار مثبت را بگیرد و در افکار مثبت باید آنقدر پیشرفت کند که بیشتر صیقل داده شود. وقتی انسانی از درجه صیقل گذشت، میتواند در خود بذری با خواسته درست و بنیادین بکارد و با مراقبت از آن بذر، محصول درست و خوب برداشت نماید.
منبع: سیدی «تطبیق»
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
58