گروه خانواده- ایمان چیزی است که حاضري از عصاره جانت بدهی

چه چیزی باعث دوری ما از تعلقاتمان یا آن چیزهایی که دوست داریم می‌شود؟ چرا آن چیزهایی را که می‌خواهیم انجام دهیم، انجام نمی‌دهیم؟ آیا وقت مان را برای انسان‌ها صرف می‌کنیم؟ چه چیزی باعث شد، راهنماها در کنگره ۶۰ عاشقانه خدمت كنند؟ ایمان، تجلی نور خدا در انسان است؛ یعنی وقتي كه صفات خداوند در انسان متجلی شود. فرد با ایمان بخشنده است، محبت دارد، مهربان و توانا است و تمام صفات خداوند درون اين افراد وجود دارد. خداوند اقیانوس است؛ ولی انسان قطره‌ای از آن صفات را دارا مي باشد. ایمان، یعنی اعتقاد داشتن به خود، به انسان‌ها، به خانواده، به راستی، به درستی، به مهر. سیستم هستی به این صورت است، کسی که می‌بخشد، مانند آب روان، يا رودخانه‌ای جاری مي ماند که به طبیعت و همه آب می‌دهد و همه‌ جا را سرسبز می‌کند. انسانی که دهنده نیست، مانند برکه راكد است. وقتی آب یکجا باشد، لجن می‌شود.

ایمان چیزی است که حاضري از عصاره جانت بدهی. اگر انسان از عصاره جانش بدهد، پرتر و پرتر می‌شود. ریشه تمام بیماری‌ها از بی‌اعتقادی سرچشمه می‌گیرد مثل: اسکیزوفرنی، سرطان و غیره. سیستم خلقت این‌ گونه است که باید دوست بدارید تا دوستتان بدارند. چیزی نکاشته نمی‌توانی درو کنی. ایمان کسی دارد که می‌کارد. اگر در قسمت ایمان کاشتی، به امید برداشت محصول، محصولی به تو داده نمی‌شود. اگر قدمی برای تفاخر یا مطرح شدن برداشتی، این جواب نمی‌دهد؛ باید بلاعوض باشد. اگر دادی و انتظار بازگشت نداشتی، آن موقع جواب می‌دهد. كسی که ایمان دارد، در آسایش و امنیت است. وقتی می‌خواهی به کسی حرف تلخ و زهرآگین بزنی؛ باید کلی در درون خودت تخریب ایجاد شود. عواقب کار نیک به خودمان و خانواده برمی‌گردد.

نویسنده: همسفر فرح رهجوي راهنما همسفر افسانه (لژيون چهارم) 
منبع: سی دی ایمان
رابط خبري: همسفر صنم رهجوي راهنما همسفر افسانه (لژيون چهارم)
ويرايش: همسفر فرزانه رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم) دبير سايت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاسارگاد