English Version
This Site Is Available In English

در کنگره60 زبان اول و آخرش عشق است

در کنگره60 زبان اول و آخرش عشق است

در این گفتگو افتخار داریم از گروه سایت در بهمن ماه سال 1404 همزمان با هفته راهنمایان، در خدمت راهنمای محترم مسافر فرشاد باشیم و در مورد دستور جلسه "هفته راهنمایان" از تجربیات و آموزش های ارزشمند ایشان بهره مند شویم. امیدواریم این گفتگو دریچه ای ساده و روشن در مسیر تغییر باشد.

به نام قدرت مطلق الله

سلام و عرض ادب خدمت شما راهنمای محترم. از طرف گروه سایت بابت فرصتی که در اختیار ما قرار دادید تشکر می کنم.
ابتدا لطفاً خودتان را به رسم کنگره۶۰ معرفی کنید.

سلام دوستان فرشاد هستم، مسافر.
آخرین آنتی‌اکس مصرفی: تریاک
روش درمان: DST
مدت سفر اول: ۱۰ماه و 7روز
مدت رهایی: ۴سال و ۳ماه
راهنما: آقای مهدی صدیقی 
آخرین آنتی‌ایکس: سیگار
روش درمان: DST
مدت سفر اول: ۱۷ماه و ۱۰روز
راهنما: آقا حامد
ورزش در کنگره: فوتبال.

۱- مسیر راهنما شدن شما چگونه بود و چه شد که از یک مسافر به یک راهنما تبدیل شدید؟
در همان سفر اول، وقتی می دیدم که راهنمایان رهایی‌ها را در جلسات اعلام می‌کنند، شوق و خواسته راهنما شدن و خدمت به افراد هم‌درد خودم در من ایجاد شد. با سعی و تلاش و خواندن کتاب‌ها و جزوات کنگره، در شهریور ۱۴۰۱ در امتحان راهنمایی قبول شدم و پس از دریافت شال، در شهریور ۱۴۰۲ تشکیل لژیون انجام شد.

۲- به نظر شما مهم‌ترین ویژگی‌های یک راهنما چیست؟ آیا این ویژگی‌ها اکتسابی است یا ذاتی؟
بدون شک یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های یک راهنما، ایمان به کنگره و متد درمانی آن است؛ زیرا راهنما عشق به کنگره و عشق به خدمت را در رهجو به وجود می‌آورد. اگر این موضوع در وجود او کمرنگ باشد یا در ایمان به این راه سست عمل کند، نخواهد توانست رهجو را به درمان و رهایی برساند. بخش زیادی از این ویژگی‌ها هم اکتسابی است که ما از راهنمایان خود آموخته‌ایم؛ اما وجود شخص نیز باید مانند زمینی حاصلخیز آماده دریافت آموزش باشد.

۳- نقش و مسئولیت راهنما در رابطه استاد و شاگرد در کنگره ۶۰ چیست؟
راهنما نشان‌دهنده راه است، بنابراین باید راه درست را کاملاً بشناسد و در عمل به قوانین کنگره یک الگوی تمام‌عیار باشد. در این صورت به فرماندهی تبدیل می‌شود که کلام او بر رهجو تأثیرگذار خواهد بود. در کنگره آموخته‌ایم که کلام به‌تنهایی مؤثر نیست زیرا رهجو به رفتار و کردار راهنما نیز نگاه می‌کند. اگر راهنما فقط «بگوید» اما «عمل» نکند، رهجو ایمانش را از دست می‌دهد و فرمان‌بردار نخواهد بود.

۴- لغزش یا بازگشت یک مسافر به مصرف از سخت‌ترین لحظات راهنمایی است. شما چگونه با این چالش روبه‌رو می‌شوید؟
بله، واقعاً لحظه سختی است. با توجه به قوانین کنگره و شرایط رهجو، در چندین مرحله به او فرصت داده می‌شود؛ مانند چند روز سقوط آزاد یا فرصت ادامه سفر و تشویق مجدد. اما در برخی موارد، به قول آقای مهندس «شاید فرد هنوز در رهن است» و نباید فشار زیادی وارد کرد.

۵- چگونه بین «قاطعیت» و «مهربانی» در آموزش تعادل برقرار می‌کنید؟
در کنگره60 زبان اول و آخرش عشق است. آقای مهندس می‌فرمایند: «شمشیر ما شمشیر عشق است» وقتی راهنما از تمام عصاره وجودی خود می‌بخشد، رهجو نیز همان را تبعیت می‌کند. وقتی رهجو ازخودگذشتگی راهنما را می‌بیند و مشاهده می‌کند که او با وجود مشکلات، حتی از زندگی و سلامتی خود می‌گذرد تا در کنگره حاضر شود، طبیعتاً همان مسیر را دنبال می‌کند.

۶- آیا در لژیون از مشارکت شاگردانتان تجربه یا درس ارزشمندی دریافت کرده‌اید؟
راهنما همان‌گونه که از رهجو می‌خواهد به حرف‌های او گوش دهد، باید به مشارکت‌های رهجو نیز گوش دهد تا هم خودش تجربه کسب کند و هم به رهجو انرژی بدهد که حرف‌هایش مهم است. در این مسیر از بسیاری از تجربیات رهجو استفاده کرده‌ام، آموزش گرفته‌ام و حتی برخی از مشارکت‌ها را در عمل به کار گرفته‌ام.

۷- تأثیر «الگو بودن» در زندگی شخصی شما چگونه بوده است؟
جایگاه راهنمایی جایگاهی سرشار از آموزش است؛ زیرا وقتی شما الگو هستید، خود را ملزم می‌کنید هر آنچه را می‌گویید در عمل نیز اجرا کنید. اگر ضد ارزشی در وجودتان باشد، تا زمانی که آن را در خود حل نکرده باشید، نمی‌توانید به دیگران توصیه کنید روی آن کار کنند. بنابراین یک راهنما همواره در حال آموزش گرفتن، تزکیه و پالایش خود است و این از نقاط عطف این جایگاه است.

۸- مهم‌ترین ویژگی شخصیتی جناب مهندس دژاکام که ایشان را به بزرگ‌ترین راهنمای کنگره۶۰ تبدیل کرده چیست؟
آقای مهندس بارها تأکید می‌کنند: «هر آنچه به شما می‌گویم، ابتدا خودم انجام داده‌ام.». همین موضوع ایشان را به الگویی بی‌نقص برای همه ما تبدیل کرده است.

۹- بزرگ‌ترین هدیه‌ای که جایگاه مقدس راهنمایی به شما داده چیست؟
بزرگ‌ترین هدیه‌ای که این جایگاه به من داده، زندگی آرام‌تر، شادتر، انرژی‌های بسیار بیشتر و آگاهی بالاتر است. درواقع همه این‌ها از برکات این جایگاه بوده است.

۱۰- سخن پایانی
امیدوارم تمامی افرادی که خواهان رهایی از دام اعتیاد و رسیدن به آرامش هستند، راه کنگره۶۰ را بیابند و به‌درستی در این مسیر حرکت کنند.

طراح سوال، ویرایش: همسفر پیمان
تنظیم و ارسال: مسافر حسین

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .