برداشت همسفر صدیقه از سیدی وادی دوم:
ما در وادی دوم یاد گرفتیم که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمینهد؛ حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم و احساس پوچی و بیارزشی داشته باشیم. یقیناً خداوند بزرگ از خلقت کوچکترین موجودات تا بزرگترین آنها اهدافی داشته و فلسفه خاصی را طراحی نمونده است. حرکت انسان به سوی ضدارزشها و خارج شدن از مسیر درست و مستقیم و گرفتار شدن در نیروهای منفی و تاریکی باعث ناامیدی و پوچی در انسان میگردد و تفکر نادرست و افکار منفی باعث تخریب در جسم و شهر وجودی انسان میگردد، و مشکلات زیادی را بر سر راه انسان قرار میدهد و باعث پایین آمدن اعتمادبهنفس و بروز بیماریهای جسمی و روانی میشود؛ اما انسان با قدری تفکر و حرکت در مسیر ارزشها و توکل بر خداوند و پی بردن به نیروهای درون خود میتواند شرایط را کاملاً تغییر دهد و از پایینترین نقطهها خود را به بالاترین نقاط و جایگاهها برساند؛ چون راکد ماندن و حرکت نکردن باعث شکست و نابودی انسان میگردد.
اگر ما به فلسفه وجودی و یا حیات خود احترام بگذاریم و بدانیم که به طور تصادفی و بیهوده پا به این حیات نگذاشتهایم و این فلسفه آنقدر عظیم و گسترده است که حتّی ذرهای از آنرا نشناختهایم یقیناً امید بیشتری برای زندگی و حیات خواهیم داشت و همچون فرمانروای لایقی با شهامت بر کشور وجودی خود حکمرانی نموده و به آرامی سازندگی را در قسمت جسم و روان و جهانبینی خود به وجود میآوریم و در مییابیم که هیچ یک از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.
منبع: سیدی وادی دوم آقای مهندس
نویسنده: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر فرانک ( لژیون چهارم )
ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده ( لژیون پنجم ) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دامغان
- تعداد بازدید از این مطلب :
58