گروه خانواده- الگویی از صبر، نظم و مسئولیت‌پذیری

همسفر مليحه:
گاهی در مسیر زندگی، انسان به نقطه‌ای می‌رسد که میان تاریکی و روشنایی ایستاده و جایی که تنها یک باور کوچک می‌تواند او را دوباره به حرکت درآورد. من در چنین لحظه‌ای، دست مهربان راهنمایم همسفر مرضیه را دیدم، دستی که نه از سر وظیفه، بلکه از جنس عشق، صمیمیت و انسانیت بود. همسفر مرضیه عزیز، شما برای من فقط یک راهنما نیستید؛ شما چراغی هستید که مسیر را روشن می‌کند، آینه‌ای که حقیقت را بی‌قضاوت نشان می‌دهد و قلبی که بی‌منت می‌بخشد. هر کلام و هر نگاه شما و هر قدمی که کنار ما برمی‌دارید، ریشه در عشقی دارد که از جنس ماندگاری ‌است. در این هفته مبارک، دلم می‌خواهد از بنیان‌گزاران این راه نورانی نیز یاد کنم. از مهندس دژاکام که با اندیشه‌ای عمیق و ایمانی استوار، راهی را ساخت که هزاران نفر دوباره طعم زندگی را بچشند و از خانم آنی بزرگ که با قلبی مادرانه، ستون صبوری و مهربانی این ساختار عظیم شدند. حضورشان برای ما نه فقط یک نعمت، بلکه یک تکیه‌گاه روحی‌ است. من، همسفر ملیحه، امروز بیش از هر زمان دیگری می‌دانم که رهایی، نتیجه یک مسیر مشترک است، مسیری که با باور آغاز می‌شود، با عشق ادامه پیدا می‌کند و با صمیمیت معنا می‌گیرد. سپاسگزارم که در این مسیر تنها نبودم و ممنونم  که یادم دادید انسان می‌تواند دوباره متولد شود، اگر کسی باشد که نور را به او نشان دهد.

همسفر خديجه:
هفته راهنما، فرصتی ارزشمند برای قدردانی از انسان‌هایی است که با عشق، تعهد و دانایی، چراغ راه رهجویان می‌شوند. در مسیر درمان و بازسازی شخصیت، راهنما نقشی فراتر از یک آموزش‌دهنده دارد. او الگویی عملی از صبر، نظم و مسئولیت‌پذیری است. در ساختار آموزشی کنگره ۶۰، راهنما فردی است که این مسیر را پیش از ما پیموده و با عبور از سختی‌ها و فراز و نشیب‌ها، اکنون تجربه خود را در اختیار رهجویان قرار می‌دهد. او نجات‌دهنده نیست؛ بلکه آموزش‌دهنده راه نجات است. مسیری که بر پایه دانایی، آموزش مستمر و عمل سالم بنا شده است. آشنایی با آموزه‌های بنیان کنگره، آقای مهندس دژاکام، به ما می‌آموزد که درمان تنها قطع مصرف نیست؛ بلکه فرآیندی تدریجی برای بازسازی تفکر، جهان‌بینی و ساختار درونی انسان است. نگرش عمیق و سیستم آموزشی ایشان، بنیانی محکم برای حرکت در مسیر رهایی فراهم کرده است. همچنین شایسته است با نهایت احترام از  خانم آنی بزرگوار یاد کنیم که با قلبی مادرانه، صبوری مثال‌زدنی و مدیریتی دلسوزانه، نقش مهمی در استحکام و گسترش این ساختار عظیم ایفا کرده‌اند. حضور ایشان برای اعضا، تکیه‌گاهی امن و الهام‌بخش بوده و هست.

راهنما با صبر در برابر بی‌حوصلگی‌ها، با قاطعیت در برابر بهانه‌ها و با مهربانی در برابر لغزش‌ها، بستری امن برای رشد فراهم می‌کند. او با آموزش نظم در حضور، اجرای صحیح برنامه درمانی و اهمیت دادن به اصول، به رهجو می‌آموزد که تغییر، نتیجه استمرار در عمل است. هفته راهنما یادآور این حقیقت است که بخش بزرگی از آرامش امروز ما، حاصل تلاش بی‌منت راهنمایانی است که بی‌ادعا وقت و انرژی خود را در اختیار رهجویان قرار می‌دهند. قدردانی از راهنما، در حقیقت قدردانی از دانایی،  مسئولیت‌پذیری و فرهنگ خدمت است. فرهنگی که در سایه آموزش‌های صحیح شکل گرفته است. اینجانب ضمن گرامیداشت این هفته ارزشمند، از زحمات راهنمای محترم خودم همسفر مرضیه عزیز صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم و از خداوند متعال برای ایشان سلامتی، توفیق و آرامش روزافزون را خواستارم. همچنین از خدمتگزاران این مسیر نورانی که بستر رشد و رهایی را فراهم ساخته‌اند، قدردانی می‌نمایم. امید است بتوانم با عمل به آموزش‌ها، حفظ حرمت‌ها و خدمت صادقانه، قدردان واقعی این نعمت بزرگ باشم.

مشاركت مكتوب اعضاي لژيون اول راهنما همسفر مرضیه
رابط خبري: همسفر خديجه رهجوي راهنما همسفر مرضيه (لژيون اول)
ويرايش: همسفر فرزانه رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم) دبير سايت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاساركاد