جلسه دوم از دوره هشتم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه آقایان مسافر نمایندگی پردیس با استادی راهنما محترم مسافر مصطفی، نگهبانی مسافرعلی و دبیری مسافرحامد با دستور جلسه « هفته راهنما » دوشنبه 27 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز بکار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
هفته راهنما را به تمامی راهنمایان گرامی، راهنمایان DST، راهنمایان جونز، راهنمایان تازهواردین، راهنمایان ویلیام و سیگار صمیمانه تبریک عرض میکنم. هرچند این هفته با عنوان هفته راهنما نامگذاری شده است، اما در حقیقت همه ما رهجو هستیم. اگر امروز در این جایگاه صحبت میکنم، نه بهعنوان راهنما بلکه در جایگاه یک رهجو است؛ زیرا هر فردی که در کنگره ۶۰ حضور دارد، دارای راهنماست و حتی خود مهندس نیز راهنما دارند.
برای خروج از تاریکیها، رهایی از ضدارزشها، قهر، نفرت، اعتیاد، سیگار، اضافهوزن و هر مشکل دیگری، وجود راهنما ضروری است و بدون راهنما این مسیر عملاً امکانپذیر نیست. گاهی این راهنما یک انسان است و گاهی میتواند یک کتاب یا یک پیام باشد؛ اما در هر حال، انسان برای عبور از تاریکیها نیازمند شفیع و راهنماست.
در پیام تکرار تاریخ میخوانیم زمانی که انسان بخواهد بهتنهایی معلم خود باشد، تجربه از گردونه حیات خارج میشود و در نتیجه فرد دچار تکرار مکررات میگردد. به همین دلیل است که بسیاری از ما سالها برای درمان اعتیاد تلاش کردیم، روشهای مختلف را تجربه کردیم، اما به نتیجه نرسیدیم؛ زیرا راهنما نداشتیم و میخواستیم خودمان معلم خویش باشیم.
هفته راهنما در واقع هفته قدردانی از مسیری است که همه ما در آن قرار داریم. در کنگره ۶۰ مناسبتهای مختلفی مانند هفته همسفر، دیدهبان، بنیان، ایجنت و مرزبان برگزار میشود و هدف از این جشنها، توجه به ارزش خدمت و سپاسگزاری عملی است.
سپاسگزاری تنها به گفتن خدایا شکرت محدود نمیشود؛ هرچند این ذکر زیبا و ارزشمند است. سپاسگزاری واقعی آن است که هر موجودی وظیفه خود را بهدرستی انجام دهد. وقتی انسان نیز مسئولیتهای خود را بهخوبی انجام میدهد و به دیگران خدمت میکند، در حقیقت در حال شکرگزاری از خداوند است.
بزرگان و پیشکسوتان کنگره سالها در این مسیر ماندهاند، زیرا با جنس کنگره همجنس شدهاند. اگر کسی با این فضا همجنس شود، در کنگره ماندگار میشود و اگر نشود، ناگزیر آن را ترک خواهد کرد. کنگره چیزی جز بخشش نیست؛ راهنما مهمترین دارایی خود، یعنی زمانش را میبخشد. او میتوانست در محل کار یا خانه باشد، اما برای خدمت حضور پیدا میکند؛ نه از سر منت، بلکه برای رشد و تعالی خود.
در این مسیر، عاشق حسابش با عشق است و با معشوق حسابی ندارد. خدمت صادقانه سبب میشود انسان مورد لطف الهی و محبت هستی قرار گیرد. بنابراین وظیفه ما به عنوان رهجو، سپاسگزاری عملی در حد توان است؛ سپاس از راهنما، از انسانهای نیک پیرامونمان و از هر خدمتی که در زندگی دریافت میکنیم.
در ادامه رهایی مسافر محمد از لژیون اول تقدیم نگاه زیبای شما:
سایت نمایندگی پردیس
- تعداد بازدید از این مطلب :
81