لژیون‌های ویلیام (درمان نیکوتین)

گزارش تصویری از لژیون‌های ویلیام (درمان سیگار) به روایت تصویر

خلاصه سخنان راهنمای درمان نیکوتین مسافر فرزاد:

سلام دوستان، فرزاد هستم مسافر نیکوتین.  

هفته راهنما را خدمت آقای مهندس و خانواده ایشان، آقای کامران و همسفرشان و همه راهنماها تبریک عرض می‌کنم. صحبت کردن درباره راهنما برای من همیشه این‌طور است که با خودم می‌گویم: از کجا شروع کنم؟ درباره چه چیزی از راهنما صحبت کنم؟ و…  

همه انسان‌ها در مسیر زندگی نیاز به راهنما دارند. از بدو تولد، پدر و مادر راهنمای انسان هستند و به مرور زمان معلم‌ها، مربیان و راهنماهای مختلف سر راه او قرار می‌گیرند. راهنما یک انگشت اشاره است؛ یک نشان‌دهنده مسیر رسیدن به آرزوها و خوشبختی. و هر راهنمایی خود نیاز به راهنما دارد. هر راهنما یک انسان است با تمام ویژگی‌ها و شرایطی که دیگر انسان‌ها دارند، اما در یک خصلت خاص قطعاً از دیگران قدرتمندتر است؛ گذشت، فداکاری و پذیرش مسئولیت دیگران را در وجود خود پرورش داده است.  

در دنیای امروز اگر از کسی بخواهید فقط یک ساعت وقتش را مجانی در اختیار شما بگذارد، احتمال قبول کردن این درخواست بسیار پایین است. اما راهنماهای کنگره ۶۰ در همین دنیای امروز حاضرند از وقت و انرژی خود بگذرند تا به دیگران کمک کنند؛ کمک کنند یک نفر به درمان اعتیاد برسد و از تاریکی‌ها خارج شود.  

هدف کنگره ۶۰ درمان اعتیاد است و در چارت کنگره دو گروه تعریف شده‌اند: گروه اداری که مسائل روزمره کنگره را انجام می‌دهند و دیگری گروه آموزشی است که توسط راهنماها اداره می‌شود. راهنما ابتدا باید مسافر یا همسفر باشد، در چارچوب کنگره حرکت کرده باشد، در آزمون راهنمایی نمره قبولی کسب کند، عملکرد خوبی در شعبه داشته باشد، نمره انضباط دریافت کند و از چندین فیلتر عبور کند. پس از آن شال راهنمایی را دریافت می‌کند.  

زمان خدمت در جایگاه راهنمایی چهار سال است و چهار سال به یک شخص فرصت داده می‌شود که بیاید و خدمت کند. و این را بدانیم: هیچ شخصی در هیچ جایگاه خدمتی در کنگره حقوق دریافت نمی‌کند؛ بلکه حتی از مال خود نیز هزینه می‌کند، چون ماهیت حرکت کنگره را می‌شناسد و می‌داند کنگره به انسان‌ها کمک می‌کند.  

در جزوه راهنما نوشته شده است: راهنمایی پروسه‌ای است برای رسیدن به مقام انسانیِ خودِ شخص. یعنی درست است که وظیفه راهنما کمک به دیگران برای رسیدن به درمان اعتیاد است، اما از نظر درونی، خودِ راهنما نیز به این جایگاه نیاز دارد و باید تلاش کند هر روز انسان بهتری شود.  

یک هفته در سال را آقای مهندس به پاسداشت حرکت راهنماها در کنگره، «هفته راهنما» نام‌گذاری کرده‌اند و وظیفه هر عضو کنگره ۶۰ است که در این هفته از راهنمای خود تقدیر و تشکر کند.

عکاس: مسافر افشین لژیون ۳

نگارنده و تنظیم: مسافر مهدی لژیون۶

ارسال: مرزبان خبری مسافر وحید

نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران