راهنما مسیر درست را برای رهجو روشن می‌کند

جلسه پنجم از دوره چهل و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگرۀ ۶۰ نمایندگی ارتش، با استادی راهنما تازه‌واردین مسافر علیرضا، نگهبانی مسافر بهرام و دبیری مسافر فرید، با دستور جلسه «هفته راهنمایان» چهارشنبه 29 بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که باز هم این توفیق نصیبم شد که در این جایگاه قرار بگیرم تا بتوانم خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش بگیرم. در ابتدا هفته راهنما را به جناب مهندس دژاکام و تمامی راهنمایان گرامی تبریک عرض می‌کنم و بهترین‌ها را برای این عزیزان از خداوند بزرگ خواستارم.
راهنما و راهنمایی اساس کار کنگره‌60 می‌باشد و مبحث راهنمایی اساسی‌ترین امریست که در کنگره انجام می‌گردد که اگر روی اصول و پایه درست پیش رود، درمان قطعی اعتیاد و در ادامه، راه و رسم درست زیستن و پیرو آن تحولات شگرف در زندگی انسانها رقم می‌خورد. مسائلی که هنوز هم دنیا در حل و فصل آن ناتوان است.

کنگره در اصل یک متد و یک تفکر است. در بدو ورود یک تازه‌وارد به کنگره، بنده در جایگاه راهنمای تازه‌واردین همیشه تلاشم بر این بوده که در سه جلسه آشنایی ابتدایی از کلیات فضای آموزشی، گذشته جناب مهندس و در ادامه آن، یافتن مسیر درست درمان و رسیدن ایشان به درمان، تا شکل‌گیری فضای کنگره امروزی، توضیحاتی کامل برای تازه واردین بیان کنم تا او با اختیار و آگاهی کامل قدم به این مسیر بگذارد. زمانی که رهجو با حس خود راهنما انتخاب می‌کند، قطعا آن راهنما با چراغی که در دست دارد مسیر درست را برای رهجو روشن کرده و در ادامه راه، عشق و محبت بین رهجو و راهنما پیوند می‌خورد. بعضا پیش آمده که رهجویی بعد از انتخاب راهنما به من می‌گوید آیا می‌توانم انتخاب خود را تغییر دهم؟ از نظر من اگر رهجویی انتخاب خود را بر مبنای حس قلبی خود انجام دهد، ممکن نیست که بخواهد انتخاب دیگری داشته باشد.

موضوع اصلی دستور جلسه این هفته، مبحث قدردانی و سپاسگزاری است. یک راهنما با آگاهی کامل در یک مسیری قرار گرفته، پیمان بسته و با عشق و لذت در آن مسیر در حرکت است و اگر از او تقدیری می‌شود، قطعا به جهت آموزش من مسافر است چرا که راهنما نیازی به مادیات و یا پاکت ما ندارد. هدف آن در نهایت آموزشهایی است که من رهجو باید بیآموزم و اگر غیر ازین بود و من خیلی راحت از کنار این موضوع گذر کردم، قطع  به یقین درست آموزش ندیده‌ام. کوچک‌ترین کار در کنگره‌60 درمان اعتیاد است و در ادامه سفر، تغییر صفات در ما شکل می‌گیرد و این مهم مستلزم آن است که ما خواسته قلبی برای انجام این تغییرات داشته باشیم. کنگره‌60 به کوه الماسی می‌ماند که انتها ندارد و اگر به این مطلب آگاهی داشته باشیم حتی لحظه‌ای از استخراج الماس‌های این کوهی که به راحتی در اختیارمان قرار گرفته، دست بر‌نمی‌داریم؛ در غیر اینصورت قطعا این نعمت از ما دریغ خواهد شد.

در بخشی از پیام سفر اول گفته می‌شود که وقتی این سفر تمام شد، آنجا تورا پاداشی است و آن پاداش بند عشقی است که میان تو و قدرت مطلق الله برقرار خواهد شد؛ به زعم بنده و تجربیات شخصی، این پیوند عشق با تمام ذهنیتی که تا امروز از کلمه عشق و محبت داشته‌ام تفاوت دارد. جنس این عشق بسیار متفاوت است با عشق به پدر و مادر یا دیگر عشق های زمینی. به گفته استاد سردار، تمامی انسانها پا به عرصه حیات گذاشتند؛ یکی برای آموزش و دیگری برای خدمت. در فضای کنگره60 همین خدمت است که دلیلی می‌شود برای رسیدن به حال خوش و لمس دستان پروردگار. زمانی که من در جایگاه خودم به یک رهجوی تازه‌وارد امیدی می‌دهم، یا رهایی رهجویی را می‌بینم، درست همانجا لبخند خداوند را به روی خودم می‌بینم و حال خوش و غیرقابل وصفی را تجربه می‌کنم.

اگر به این مسائل آگاهی پیدا کنی و ایمان قلبی داشته باشی، همیشه عطش بودن و حرکت کردن در این مسیر در تو خواهد بود.

از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر    یادگاری که در این گنبد دوار بماند

تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر فرهاد از لژیون چهارم