سپاسگزاری و تشکر میزان آموزش و فهم و درک ما را می‌رساند

یازدهمین جلسه از دور دوم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه مسافران نمایندگی رزن با دستور جلسه:((هفته راهنما)با استادی راهنمای تازواردین مسافر عبداله و نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر رسول در روز سه‌شنبه مورخ ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد: 

سلام دوستان، عبدالله هستم، مسافر.  

امروز لازم می‌دانم پیش از هر چیز، از خداوند مهربان شکرگزاری کنم؛ خدایی که اجازه داد بار دیگر در این جایگاه قرار بگیرم، زیر این سقف مقدس، در کنار شما عزیزان که همگی در مسیر صراط مستقیم و هدایت هستید، آموزش بگیرم و رشد کنم.

خدا را بسیار شاکرم که آقای مهندس در میان ما هستند و من توانستم در کنار ایشان مسیر آموزش و درمان را ادامه بدهم. امروز را به ایشان تبریک می‌گویم و از خداوند سپاسگزارم که چنین انسانی را برای ما خلق کرده؛ انسانی که در قید حیات، این آموزش‌های ارزشمند را به ما منتقل می‌کند.  

به‌راستی اگر کسی در این مسیر قرار بگیرد، به همان بهشتی می‌رسد که همیشه درباره‌اش شنیده‌ایم. همین‌جا، همین مکان، بهشت برین است؛ جایی که جز سلام و آرامش، چیز دیگری وجود ندارد.

امروز همچنین هفتهٔ راهنما را به تمام راهنمایان کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم؛ به‌ویژه راهنمای عزیز خودم، آقا امیر. بعد از سال‌ها امروز صدای ایشان را از پشت تلفن شنیدم و اشک در چشمانم جمع شد. دلم برایشان بسیار تنگ شده بود و از خداوند می‌خواهم همیشه سلامت و موفق باشند.

از آقای عبدالله نیز صمیمانه سپاسگزارم؛ ایشان در مسیر درمان سیگار بسیار به من کمک کردند و اگر امروز به رهایی رسیده‌ام، بخش بزرگی از آن را مدیون زحمات ایشان هستم. همچنین از آقا توحید، راهنمای تازه‌واردین، تشکر می‌کنم. روزهای اول که به شعبهٔ وحید رفتم، نمی‌توانستم بمانم؛ چون هم‌محلی‌ها و هم‌روستایی‌هایم آنجا بودند و خجالت می‌کشیدم که بفهمند عبدالله معتاد است. اما آقا توحید با محبت و صبر مرا راضی کرد که در کنگره بمانم و همین ماندن، زندگی مرا نجات داد.

خدا را شکر می‌کنم که در این چند سال، بسیار کم غیبت کردم و امروز در این روز زیبا، هفتهٔ راهنما را به همهٔ راهنمایان، چه مسافر و چه همسفر، به‌خصوص حسین آقا، عباس آقا، آقا مجید و دیگر عزیزان تبریک می‌گویم.

آقای مهندس همیشه می‌فرمایند:  

شکرگزاری یعنی تشکر کردن.  

وقتی از مخلوق خدا تشکر می‌کنیم، در حقیقت از خالق تشکر کرده‌ایم. راهنما بدون هیچ چشم‌داشتی، در سرما و گرما، از کار و زندگی خود می‌زند و برای خدمت به ما می‌آید تا ما را به درمان برساند. پس وظیفهٔ ماست که قدردان باشیم.

ما سه نوع تشکر داریم:  

۱. تشکر با زبان  

۲. تشکر با قلب  

۳. تشکر با عمل

کنگره ۶۰ به ما یاد داده که هر سه نوع تشکر را انجام دهیم. یکی از مهم‌ترین شکل‌های تشکر عملی، پاکت است. نه به‌عنوان پول، بلکه به‌عنوان قدردانی. مقدار آن مهم نیست؛ مهم نیت و دل است. گاهی یک دل‌نوشته از هر مبلغی ارزشمندتر است. من خودم چند دل‌نوشته را قاب کرده‌ام و هر روز هنگام ورود و خروج از خانه نگاهشان می‌کنم و لذت می‌برم.

تشکر یعنی نشان دادن میزان آموزش و فهم ما. لازم نیست کسی به خودش فشار بیاورد؛ هرکس به اندازهٔ توانش. مهم این است که بداند چه کسانی برای درمان او زحمت کشیده‌اند.

من روزهایی را به یاد دارم که برای رسیدن به تعادل، از تریاک به شیره رفتم، از شیره به مواد دیگر، و هیچ‌کدام جواب نمی‌داد. تا جایی که به مصرف ۱۵ نوع ماده رسیده بودم. اما امروز، بدون مصرف هیچ ماده‌ای، در تعادل هستم. این تعادل را چه کسی به من داد؟ راهنمایم.

ان‌شاءالله روز پنجشنبه جشن راهنما برگزار می‌شود. این روز را به همهٔ راهنماها، به‌ویژه آقای مهندس، و همچنین به شاگردان راهنماها که شما عزیزان هستید، تبریک می‌گویم.  

بسیار خوشحالم که امروز در کنار شما هستم.

ممنونم که به صحبت‌هایم گوش دادید.

مرزبان کشیک مسافر سعید 

تایپ مسافر سعدالله 

عکاس مسافر ابوالفضل 

بارگذار مسافر مجید