گروه خانواده_ راهنما چراغی در تاریک‌ترین مسیرها

در ابتدا از خداوند خود شاکر و سپاسگزارم که مرا در مسیر کنگره قرار داد تا آموزش بگیرم. از آقای مهندس نیز صمیمانه تشکر می‌کنم که چنین بستری فراهم کردند تا انسان‌هایی که در بند هستند، با کمک راهنمایان خوب و آموزش‌دیده، در مسیر درست قرار بگیرند و بتوانند با یاری آنان از گذرگاه‌های سخت زندگی عبور کنند.

هفته راهنما را به تمامی راهنمایان کنگره‌۶۰ تبریک عرض می‌کنم و از خداوند بهترین‌ها را برایشان خواستارم؛ چراکه مطمئناً بازتاب این خدمت بی‌دریغ، در زندگی خودشان نیز اثرگذار خواهد بود.

منِ شیرین، که درگیر تفکرات و اندیشه‌های منفی بودم، با کوله‌باری از ناامیدی و ترس وارد کنگره شدم. از همه‌جا بریده بودم و به هر دری می‌زدم، با درِ بسته روبه‌رو می‌شدم تا اینکه در مسیر کنگره قرار گرفتم. با کمک راهنمایان عزیز و برخورد با عشق و محبت آنان، به‌ویژه زمانی که در کنار راهنمای تازه‌واردین نشسته بودم، امیدی در دلم کاشته شد. با خودم گفتم شاید اینجا همان جایی باشد که سال‌ها به دنبالش می‌گشتم.

این فضا به من انرژی داد و امیدوارم کرد. راهنما به من درس عشق و محبت آموخت و به آرامش و آسایش نسبی رسیدم. به‌آرامی به ضد‌ارزش‌های خودم، از جمله مصرف قلیان، پی بردم و فهمیدم که باید درمان شوم. با کمک راهنمای ویلیام توانستم خودم را به این حال خوش نزدیک کنم و در ادامه، راهنمای تازه‌واردین و راهنمای ویلیام شدم.

در پایان، به مناسبت هفته راهنما، چند بیتی را می‌خوانم که واقعاً حرف دل من است:

ای راهنما، تو را سپاس
ای آغاز بی‌پایان، ای وجود بی‌کران، تو را سپاس
ای والا مقام، ای فراتر از یک کلام، تو را سپاس
ای که همچون باران بر کویر خشک اندیشه‌ام باریدی
سپاس می‌گویم تو را به اندازه تمام مهربانی‌هایت
ای نجات‌بخش آدمیان از ظلمت و جهل و نادانی
لبخندت امید زندگی و غضبت مانع گمراهی
تو را سپاس می‌گویم
این تویی که با دستان پرعطوفتت
گل‌های علم و ایمان را در گلستان وجودم می‌پرورانی
و شهد شیرین دانش و آگاهی را به کام تشنگان می‌ریزی

پس تو، راهنمای خوبم، به وسعت تمام خوبی‌هایت دوستت دارم.
هفته راهنما را به راهنمایان خوب خودم، خانم ندا و خانم مهدیه، تبریک می‌گویم که در این مسیر همراه من بودند. اگر بگویم راهنما مرا همراهی کرده است، دروغ نگفته‌ام؛ زیرا من در حالی وارد کنگره شدم که سراسر وجودم را ترس، ناامیدی و افکار منفی فرا گرفته بود. با راهنمای تازه‌واردین که با شال سبز نشسته بود، درد دل کردم؛ انگار مشکلات مرا می‌فهمید و امیدی که در چشمانش بود، مرا امیدوار می‌کرد.

در جلسه نشستم و حرمت‌ها خوانده شد؛ اینکه کنگره مکانی مقدس و امن می‌‌باشد و همین پیام به من انرژی زیادی داد. بعد از سه جلسه توانستم به کنگره ایمان بیاورم و راهنما انتخاب کنم. راهنما راه را نشان می‌دهد و رهجو باید راه را یاد بگیرد. اگر من جوینده باشم و بپذیرم، می‌توانم ایمان بیاورم و در مسیری که قرار گرفته‌ام درست حرکت کنم و گوش‌به‌فرمان راهنما باشم.

همه راهنماها یک هدف را دنبال می‌کنند؛ کمک به انسان‌هایی که درگیر اعتیاد هستند و خانواده‌هایی که افسرده و ناامید شده‌اند. آن‌ها امید می‌دهند، آموزش می‌دهند و با عشق و محبت، راه و قوانین درست زندگی کردن را نشان می‌دهند تا بیاموزیم چگونه برای مشکلات خود راه‌حل پیدا کنیم. همان‌طور که استاد امین می‌فرمایند:
«راه‌حلِ مشکل، مهم‌تر از خودِ مشکل است.»

امیدوارم همواره در راه صراط مستقیم پایدار، موفق و سلامت باشید.

نویسنده: راهنما‌ی تازه‌ واردین همسفر شیرین
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی اندیشه