جلسه هفتم از دوره چهارم لژیون سردار ویژه همسفران آقا کنگره۶۰، شعبه شیخبهایی با استادی پهلوان مسافر حسین،نگهبانی همسفر دانیال و دبیری همسفر ساسان شنبه ۱۴۰۴/۱۲/۰۲ رأس ساعت ۱۳:۴۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حسین هستم مسافر.
بسیار خرسندم که این توفیق را داشتم تا در نمایندگی همسفران شیخ بهایی حضور پیدا کنم. سالها پیش، حدود هفت سال قبل، با این مجموعه آشنا شدم.
بیش از پیش به عمق تفکری که در کنگره جریان دارد پی بردم. شاید در ظاهر حضور در یک لژیون یا مشارکت مالی موضوعی ساده به نظر برسد، اما حقیقت آن است که پشت این حرکت اندیشهای بزرگ و نگاهی عمیق نهفته است. انسانی که به واسطه مسافر خود وارد کنگره میشود، در این مسیر به دریافتهایی میرسد که میتواند او را متحول کند و میتواند از او انسانی بخشندهتر و آگاهتر بسازد.
گاهی تصور میشود که همسفران چون مصرفکننده نبودهاند، تاریکی اعتیاد را تجربه نکردهاند؛ اما اگر دقیقتر بنگریم درمییابیم که آنان نیز در نوعی دیگر از تاریکی زیستهاند. دیدن نابودی تدریجی عزیزانشان در دام اعتیاد و ناتوانی در انجام کاری مؤثر، رنجی عمیق و طاقتفرساست. چهبسا جنس تاریکی یک همسفر با تاریکی یک مصرفکننده متفاوت باشد، اما عمق آن کمتر نیست.
در بحث لژیون سردار، موضوع صرفاً پرداخت مبلغی مشخص نیست؛ مسئله نوع نگرش و تفکر است. اینکه انسان در حد توان خود ببخشد، خواه یک میلیون تومان، خواه شش میلیون یا بیشتر. مهم مقدار عددی نیست بلکه ظرفیت درونی برای بخشیدن اهمیت دارد. چه بسیار افرادی که توان مالی بالایی دارند اما هنوز به جایگاه بخشندگی نرسیدهاند و در مقابل کسانی که با توان محدود با دلِ بزرگ مشارکت میکنند.
نگاهی که از ابتدا برای ساخت زمین و ملک و ایجاد زیرساختها آغاز شد امروز به رشدی چشمگیر رسیده است؛ بهگونهای که تحقیقات جناب مهندس در سطح جهانی مطرح میشود و در حوزههای گوناگون مورد بررسی قرار میگیرد. این رشد نشان میدهد بذری که سالها پیش کاشته شد اکنون به درختی تنومند تبدیل شده است.
سرمایهگذاری در این مسیر، تنها یک مشارکت مالی نیست؛ مشارکت در ساختن آیندهای روشنتر برای درمان اعتیاد، سیگار، تغذیه و حتی پژوهش در زمینه بیماریهای گوناگون است.نقش لژیون سردار در این میان بسیار مهم است. هر سال که افراد بیشتری در آن مشارکت میکنند ظرفیت رشد مجموعه افزایش مییابد. اما رشد واقعی پیش از هر چیز در درون انسان اتفاق میافتد. ممکن است فردی در گذشته پرداخت مبلغی برایش دشوار بوده باشد، اما امروز با عبور از موانع درونی، به نقطهای برسد که با آرامش و رضایت ببخشد. این همان رشد معنوی است.
انسان برای رسیدن به رهایی کامل باید از وابستگیهای مادی نیز عبور کند. بخشیدن، یکی از صفات الهی است؛ و هرگاه انسان بتواند این صفت را در وجود خود فعال کند گامی به صفات الهی نزدیکتر میشود. آنچه ارزشمند است اینگونه است که سرمایهگذاریها در مسیری هزینه میشود که منفعت آن برای تمام انسانهاست؛ بدون پرسش از ایمان، عقیده یا پیشینه آنان. هرکس نیازمند باشد میتواند از خدمات بهرهمند شود. دانش، زمانی ارزشمند است که در خدمت بشر قرار گیرد و این مسیر در حال گسترش است.
مهم آن است که هر یک از ما بتوانیم سهم خود را چه مادی و چه معنوی، با آگاهی، ایمان و عشق ایفا کنیم و در مسیر رشد فردی و جمعی گام برداریم.
امیدوارم بتوانیم صفت بخشندگی را در خود تقویت کنیم و به جایگاهی برسیم که حضورمان، حضوری مؤثر و سازنده باشد.
تایپ و ویرایش: همسفر محمدحسن (لژیون نهم)
تنظیم و ارسال: همسفر هادی (لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
27