در تمام سطوح آموزشی، از معلم، استاد و مربی تا راهنما، قدردانی بخش مهمی از رابطه‌ی یادگیری است

جلسه چهاردهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ابهر، به استادی مسافر امیر نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر محسن با دستور جلسه «هفته راهنما» روز پنجشنبه 30بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵,۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امیر هستم یک مسافر. سپاس از خداوند مهربان که این توفیق را نصیبم کرد تا امروز در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم، ازنگهبان محترم نیز که لطف کردند و مرا به این جلسه دعوت نمودند، قدردانی می‌کنم. خوشحال و سپاسگزارم که در کنار شما آموزش می‌بینم و انرژی مثبتی دریافت می‌کنم. همچنین فرارسیدن ماه مبارک رمضان را به همه‌ی دوستان گرامی تبریک می‌گویم و امیدوارم بهره‌ی معنوی و علمی لازم را از این ایام گرانقدر ببرید.

من بر این باورم که هر موضوعی که پایه‌ی علمی و آکادمیک داشته باشد، پذیرفتنی است. شاید روزی در دوران اعتیاد، نسبت به مسائل مذهبی و معنوی بی‌اعتقاد بودم؛ اما از زمانی که به جمع کنگره پیوستم و با آموزش‌های آن آشنا شدم، فهمیدم که بسیاری از مسائل دینی و علمی در یک مسیر واحد قرار دارند. برای مثال، پدیده‌ی «اتوفاژی» یا همان «فستینگ»، امروزه به عنوان یکی از روش‌های علمی تغذیه‌ی سالم و تناسب اندام مطرح است؛ و این موضوعی است که هم علم و هم دین بر درستی و ضرورت آن تأکید دارند.

موضوع دستور جلسه‌ی امروز «هفته‌ی راهنما» است. من معتقدم داستان‌هایی چون خلقت آدم و حوا، یا ماجرای شیطان و سجده، بیشتر به شکل فرضیه یا تمثیل بیان شده‌اند؛ با این حال، هدف آن‌ها رشد و آگاهی انسان است. انسان برای رسیدن به تکامل نیاز دارد به پرسش‌های درونی خود پاسخ دهد، و این پاسخ‌ها درون خود او پنهان است. درون هر انسان، راهنما و مربی‌ای وجود دارد که از طریق الهام و القا با او ارتباط برقرار می‌کند؛ همان‌گونه که در طبیعت، راه‌حل هر مسئله‌ای در خود آن نهفته است.

در کنگره، راهنما همان کسی است که از تاریکی اعتیاد گذر کرده و به روشنایی رسیده است. تجربه‌ها و سختی‌های او چراغ مسیری است که ما باید در آن گام برداریم. اگر این طناب ارتباط بین راهنما و رهجو رها شود، انسان ممکن است از مسیر اصلی منحرف شود و به سقوط برسد. بنابراین، راهنما مشعل‌دار راه رهایی است؛ کسی که با علم، آگاهی، و عشق، هدایت می‌کند.

لذت واقعی زمانی حاصل می‌شود که انسان دانسته‌های خود را بتواند به دیگران منتقل کند. این همان چیزی است که در کنگره جریان دارد: انتقال تجربه‌ی واقعی از کسانی که خود این راه را پیموده‌اند. همه‌ی ما مصرف‌کننده بوده‌ایم، درد مشترک داشته‌ایم، و اکنون با مشارکت و گفت‌وگو به درمان می‌رسیم؛ این همان اصل «گروه‌درمانی» است که تأثیر بسیار بالایی در رهایی دارد.

در هفته‌ی راهنما، وظیفه‌ی هر رهجوست که از راهنمای خود به بهترین شکل ممکن تشکر و قدردانی کند. حتی اگر زمان گذشت یا فرصتی فراهم نشد، این سپاس را باید در اولین مجال ممکن به جا آورد. راهنمای تازه‌وارد نیز از جایگاهی ویژه برخوردار است؛ چراکه او چکیده‌ی کنگره را در چند جلسه‌ی نخست به تازه‌واردان معرفی می‌کند و نقش جلد کتابی را دارد که جذابیتش انسان را به مطالعه‌ی تمام آن دعوت می‌کند.

در تمام سطوح آموزشی، از معلم، استاد و مربی تا راهنما، قدردانی بخش مهمی از رابطه‌ی یادگیری است. من همیشه به فرزندانم توصیه می‌کنم پس از پایان کلاس از معلم خود تشکر کنند، زیرا این حس احترام و ارتباط مثبت، پایه‌گذار رشد و یادگیری بیشتر است.

در پایان، ضمن تبریک هفته‌ی راهنما به تمامی راهنمایان عزیز، به ویژه جناب مهندس، راهنمایان شهر ابهر و بزرگوارانی چون آقا قادر، آقا محمود و دیگر عزیزان امیدوارم موفق و سربلند باشید .

از شما بابت توجه و شنیدن صحبت‌هایم صمیمانه سپاسگزارم

^{تصویر بردار: مسافر ابوالفضل}

^{تنظیم و ارسال : مسافر علی}

کنگره 60 شعبه ابهر